Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę A. W.na decyzję Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia 27 maja 2014r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w pomniejszonej wysokości.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie przyznał wyznaczonemu adwokatowi K. T. J. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu wysokości 73,80 zł, w tym: tytułem wynagrodzenia kwotę 60 zł oraz tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 13,80 zł.
Pełnomocnik ustanowiony w ramach prawa pomocy sporządził i złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2015 r. Wniósł w niej o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz oświadczył, że wynagrodzenie z tytułu świadczenia nieopłaconej pomocy prawnej, nie zostało zapłacone w całości ani części.
Wyrokiem z 7 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 1342/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną wniesioną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 lutego 2015 r. sygn. akt V SA/Wa 1894/14. Pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla Skarżącego nie stawił się na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Zgodnie art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Obowiązującym aktem prawnym regulującym powyższe zasady jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 22 tego rozporządzenia, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Na podstawie § 24 rozporządzenie weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 października 2016 r. uchyliło rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801), które to rozporządzenie obowiązywało od 1 stycznia 2016 r. do 1 listopada 2016 r. Zgodnie z § 22 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W związku z tym, że postępowanie w przedmiotowej sprawie przed sądem II instancji zostało wszczęte w dniu 12 sierpnia 2015 r. złożeniem skargi kasacyjnej i zakończone zostało wydaniem wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 7 marca 2017 r., sygn. akt II GSK 1342/15 ocenę wniosku o przyznanie wynagrodzenia należy przeprowadzić w oparciu o przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461; zwane dalej: "rozporządzeniem").
Zgodnie z § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnym zostały określone w Rozdziale 5 rozporządzenia. Na podstawie § 20 rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę obliczoną na podstawie § 6 rozporządzenia. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia stanowiła kwotę 399 zł. W myśl natomiast § 6 pkt 1 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy powyżej do 500 zł - 60 zł.
Na podstawie § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach, nie mniej niż 120 zł.
W niniejszej sprawie adwokat reprezentował stronę skarżącą w postępowaniu przed Sądem I instancji, a postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r. referendarz sądowy WSA w Warszawie przyznał pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Po wydaniu wyroku oddalającego skargę, adwokat sporządził oraz wniósł skargę kasacyjną od orzeczenia wydanego w I instancji. Wobec tego zasądzić należało na rzecz pełnomocnika wynagrodzenie w wysokości 120 zł.
Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.
W związku z powyższym na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.