Uzasadnienie
Grupa Producentów "A." Sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej jako: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 13 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Natomiast pismem z 22 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana – także pod rygorem odrzucenia skargi – do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisania przez osobę upoważnioną i wykazanie przedmiotowego upoważnienia do reprezentowania Skarżącej.
Przesyłka zawierająca powyższe wezwania została doręczona skutecznie (doręczenie zastępcze) dnia 11 sierpnia 2016 r. (koperta – k. 18 akt sądowych). Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem w dniu 18 sierpnia 2016 r.
W dniu 26 sierpnia 2016 r. Oddział Finansowo–Budżetowy Sądu poinformował, że do dnia 24 sierpnia 2016 r. w dokumentach księgowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Do dnia wydania niniejszego postanowienia wpis od skargi nie został uiszczony. Ponadto, nie zostały uzupełnione braki formalne w zakresie podpisania skargi.
Postanowieniem z 19 października 2016 r. Sąd odrzucił skargę z uwagi na nieuzupełnienie jej wyżej opisanych braków.
W dniu 2 listopada 2016 r. Skarżąca nadała do WSA w Warszawie dwa pisma, zawierające odpowiednio wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz zażalenie na postanowienie z 19 października 2016 r. o jej odrzuceniu. Zarówno wniosek o przywrócenie uchybionego terminu, jak i wniesiony środek odwoławczy Skarżąca uzasadniła stwierdzeniem, że nie otrzymała awiza dotyczącego przesyłki zawierającej wezwania do uiszczenia braków i uzupełnienia braków formalnych skargi. Wraz z wnioskiem uzupełniony został brakujący wpis od skargi oraz nadesłano odpis z KRS świadczący o upoważnieniu osoby występującej w imieniu Spółki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
W pierwszej kolejności wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym w sytuacji jednoczesnego wniesienia środka odwoławczego od rozstrzygnięcia odrzucającego pismo z powodu uchybienia terminu do dokonania określonej czynności procesowej oraz wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tejże czynności, omawiane instytucje procesowe wykluczają się wzajemnie.
Należy mieć bowiem na uwadze, że w przypadku gdy strona kwestionuje ocenę sądu, że do uchybienia terminu doszło, tzn. gdy twierdzi, że czynności dokonała w terminie, a sąd błędnie uznał, iż terminowi uchybiła, powinna wnieść środek odwoławczy. Natomiast wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności strona powinna wnieść w sytuacji, gdy nie kwestionuje ona faktu, że uchybiła terminowi, jednakże w jej ocenie to uchybienie nie było zawinione i następnie wskazuje przyczyny usprawiedliwiające niedokonanie czynności w terminie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 listopada 1999 r., sygn. akt II CZ 129/99; z dnia 4 października 2001 r., sygn. akt I CZ 116/01; z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01; z dnia 3 października 2002 r., sygn. akt I CZ 120/02 oraz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 maja 2004 r. sygn. akt FZ 61/04).
Podkreślić trzeba więc, że omawiane instytucje procesowe oparte są na przeciwstawnych przesłankach - podstawą skorzystania ze środka zaskarżenia jest przekonanie, że do uchybienia terminu nie doszło, natomiast wniosek o przywrócenie terminu opiera się na twierdzeniu, że do tego uchybienia doszło, lecz jest ono niezawinione. Tak więc złożenie wniosku o przywrócenie terminu uwarunkowane jest przede wszystkim tym, by termin do podjęcia czynności procesowej upłynął. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", dopiero wówczas czynność taka staje się bezskuteczna.
Zauważenia wymaga przy tym, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.). Ponadto pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). W sytuacji więc, gdy strona złożyła środek zaskarżenia od orzeczenia wydanego na skutek uchybienia terminowi do dokonania czynności procesowej, początek biegu terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności wyznaczać będzie data doręczenia orzeczenia sądu rozstrzygającego w przedmiocie złożenia środka zaskarżenia. Pogląd ten, ukształtowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego i zaakceptowany w doktrynie (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 15 czerwca 1957 r., sygn. akt II CZ 123/57; z dnia 2 września 1993 r., sygn. akt II CRN 83/93; z dnia 10 stycznia 2002 r., sygn. akt I CZ 198/01; literatura powołana w "Kodeksie postępowania cywilnego z komentarzem" pod red. prof. dr.
J. Jodłowskiego i SN dr hab. K. Piaseckiego, Wyd. Prawnicze, Warszawa 1989 r., t. I, s. 277), jest także w pełni aktualny na gruncie regulacji przyjętych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W ocenie Sądu uznać należy zatem, że wniosek o przywrócenie terminu, o którym stanowi przepis art. 87 § 1 p.p.s.a., może być aktualny dopiero wówczas, gdy prawomocnie zostanie rozstrzygnięta kwestia, czy termin do dokonania czynności procesowej upłynął - czy też nie - przed jej dopełnieniem (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 14 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 43/97 oraz z dnia 15 kwietnia 1997 r., sygn. akt II CZ 40/97, niepubl.). Natomiast przedwczesny wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej uznać trzeba za niedopuszczalny z mocy ustawy (art. 88 p.p.s.a.), co w konsekwencji skutkuje jego odrzuceniem (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2000 r., sygn. akt CKN 1261/99).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że bezsporne w sprawie jest to, iż Skarżąca spółka pismami z 2 listopada 2016 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 października 2016 r., odrzucające skargę z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych, w tym uiszczenia wpisu w wyznaczonym terminie oraz wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia tychże braków formalnych.
W ocenie Sądu, z uwagi na całość wskazanej powyżej argumentacji, uznać należy, że ww. wniosek o przywrócenie terminu został złożony przedwcześnie, a zatem podlega odrzuceniu jako niedopuszczalny.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 88 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.