Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "Skarżąca" lub "Spółka") w dniu [...] października 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym według pieczęci na kopercie w której wniesiono pismo, wydruk ze strony internetowej Poczty Polskiej S.A. - emonitoring.pocztapolska.pl - stwierdzający datę nadania przesyłki numer ([...]) wniosła skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (dalej "Minister") z [...] sierpnia 2017 r. Nr [...] uchylającą w całości decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wydaną w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych i przekazującą sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia.
Decyzją z [...] sierpnia 2017 r. Minister na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, dalej "k.p.a.") uchylił w całości decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych wydaną w przedmiocie zwrotu środków przekazanych tytułem dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zaskarżona decyzja została doręczona Skarżącej [...] września 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Przedmiotem niniejszej sprawy jest decyzja organu administracji wydana na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., która w obecnym stanie prawnym (od 1 czerwca 2017 r.) może być kwestionowana przez stronę w sprzeciwie od decyzji. W związku z tym Sąd zakwalifikował pismo procesowe Spółki z [...] października 2017 r. jako sprzeciw (a nie jako skargę).
Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a.") od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 p.p.s.a.).
Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona Skarżącej [...] września 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu od decyzji upływał [...] września 2017 r. Tymczasem sprzeciw od decyzji został wniesiony [...] października 2017 r., a więc po upływie terminu.
Zauważyć należy, że Spółka zaskarżyła decyzję Ministra zgodnie z błędnym pouczeniem zawartym w decyzji.
Podkreślić należy, że zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Należy wyjaśnić, że ochrona przewidziana na podstawie art. 112 k.p.a. jest dość szeroka, ale nie ma charakteru absolutnego. Błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia nie może kreować nowych praw dla strony postępowania, nieprzewidzianych w obowiązujących przepisach (por. np. postanowienie NSA z 13 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 3372/14 i wyrok NSA z 9 grudnia 2016 r. sygn. akt II OSK 702/15, dostępne na stronie www.nsa.gov.pl/orzecznictwo).
Niemniej jednak Skarżąca może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu o decyzji. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony, która nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, postanowi o przywróceniu terminu, pod warunkiem spełnienia wymogów wynikających z art. 87 ustawy.
Według art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.