Uzasadnienie
W dniu 16 lipca 2010 r. (data nadania) A.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2010 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i odmowy udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium RP wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności do udzielenia zgody na pobyt tolerowany.
Zarządzeniem z 13 sierpnia 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 24 sierpnia 2010 r. (karta 15 akt sądowych), a zatem termin do uiszczenia wpisu upłynął z dniem 31 sierpnia 2010 r.
W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego, natomiast już po upływie ww. terminu, bo w dniu 23 września 2010 r. (data nadania) zwrócił się z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec nieuiszczenia wpisu od skargi, postanowieniem z 7 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę cudzoziemca.
Również w dniu 7 października 2010 r. uwzględniono w całości wniosek strony o przyznanie prawa pomocy, tj. zwolniono skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata.
Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpis postanowienia, którym odrzucono skargę wraz z pouczeniem o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej strona odebrała w dniu 22 października 2010 r. (karta nr 37 akt sądowych).
W dniu 14 lutego 2011 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła pełnomocnika z urzędu, który 11 marca 2011 r. (data nadania) wniósł skargę kasacyjną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie na postanowienie z dnia 7 października 2010 r. odrzucające skargę cudzoziemca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.
Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 powołanej ustawy.
Jak wynika z akt niniejszej sprawy odpis postanowienia skarżący odebrał w dniu 22 października 2010 r., trzydziestodniowy termin na złożenie skargi kasacyjnej rozpoczął bieg z dniem 23 października 2010 r. i upłynął 22 listopada 2010 r.
Skarga kasacyjna została złożona dopiero w dniu 11 marca 2011 r. (data nadania).
W tym miejscu podkreślić należy, iż postępowanie w przedmiocie prawa pomocy nie może stanowić i nie stanowi podstawy do wstrzymania lub wydłużenia biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2010r., II GZ 213/09, niepubl., dostępny w Systemie Informacji Prawnej LEX, Lex nr 600081). Oznacza to, iż późniejsze, niż doręczenie odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi, ustanowienie pełnomocnika z urzędu nie wpływa na termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Ustalenie, iż skarga kasacyjna wniesiona została z uchybieniem terminu wskazanego przez ustawodawcę, obliguje Sąd do odrzucenia przedmiotowej skargi. Zgodnie bowiem z art. 178 p.p.s.a, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
W związku z powyższym skarga kasacyjna jest niedopuszczalna z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Uchybienie to, z uwagi na brak wniosku o przywrócenie terminu nie może zostać konwalidowane.
Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie przepisu art. 178 w związku z art. 177 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.