Uzasadnienie
W dniu 25 lipca 2013 r. (data stempla pocztowego) Stowarzyszenie P.,,,P.’’ w W. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na odmowę udostępnienia akt sprawy.
Złożona przez Stowarzyszenie skarga do Sądu została podpisana przez jednego z członków Zarządu Stowarzyszenia Prezesa Zarządu A. F. Zarządzeniem Sądu z 22 sierpnia 2013r., doręczonym w dniu 2 września 2013r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie uprawnienie w dacie wniesienia skargi ewentualnie ww. dokumentu wraz z pełnomocnictwem do reprezentowania strony skarżącej oraz do wskazania numeru i daty zaskarżonego aktu lub zaskarżonej czynności w zakreślonym 7-dniowym terminie pod rygorem odrzucenia tejże skargi.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pismem z 5 września 2013r. skarżąca poinformowała, że do reprezentacji Stowarzyszenia uprawniony jest Prezes Zarządu A. F. na podstawie § 28 pkt 9 Statutu. Do pisma dołączyła odpis z KRS, Statut oraz wypełniony formularz PPPr. Z treści formularza wynika, że przedmiot zaskarżenia w sprawie stanowi postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] czerwca 2013r. w przedmiocie odmowy wydania żądanych kopii dokumentów dotyczących zwrotu dotacji udzielonej na podstawie umowy nr [...] ze środków W. zawartej w dniu [...] maja 2004r. w kwocie 50.000 zł. wraz z odsetkami.
Zarządzeniem Sądu z 14 października 2013r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie dokumentu, z którego wynika upoważnienie dla Prezesa Zarządu do samodzielnego reprezentowania Stowarzyszenia przed sądami administracyjnymi w zakreślonym 7-dniowym terminie pod rygorem odrzucenia tejże skargi.
W odpowiedzi skarżąca pismem z 29 października 2013r. poinformowała, że A. F. ma prawo reprezentować Stowarzyszenie przed tut. Sądem na podstawie Statutu uchwalonego w dniu 1 marca 2008r. przez Walne Zgromadzenie.
Do pisma dołączono pełnomocnictwo, zaświadczenia lekarskie dotyczące stanu zdrowia Prezesa Zarządu Stowarzyszenia oraz odpis Statutu.
Pismem z 5 grudnia 2013r. skarżące Stowarzyszenie wniosło o zawieszenie postępowania egzekucyjnego i nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności do czasu wydania rozstrzygnięcia w sprawie, ponadto zasądzenie zwrotu dotacji celowej oraz wyłączenie jej spod egzekucji. Do pisma zostały załączone dwa tytuły wykonawcze z [...] maja 2013r. nr [...] oraz [...] czerwca 2013r. nr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu. W ramach wykonania zarządzenia Sądu z 22 sierpnia 2013r. skarżąca przedstawiła informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z Krajowego Rejestru Sądowego na dzień 19 czerwca 2013r., potwierdzoną za zgodność przez Prezesa Zarządu kopię Statutu Stowarzyszenia oraz pełnomocnictwo udzielone dla Prezesa Zarządu przez Prezesa Zarządu, Skarbnika oraz członka Zarządu. Jedynie na formularzu PPPr. wskazała numer i datę zaskarżonego aktu.
Wezwana ponownie do nadesłania kopii Statutu Stowarzyszenia uwierzytelnionego w sposób odpowiadający przepisom prawa, skarżąca nadesłała kserokopię Statutu.
W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej p.p.s.a.) osoby prawne – do których zalicza się m. in. stowarzyszenie - dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei stosownie do art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału strona może złożyć odpis takiego dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie jej pełnomocnika będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym.
Złożenie kserokopii Statutu – jak uczyniła to strona skarżąca - który nie został poświadczony za zgodność z oryginałem przez osobę wymienioną w ostatnio powołanym przepisie, lecz potwierdzony za zgodność przez Prezesa Zarządu A. F., nie spełnia więc wymogów określonych w tym przepisie. W konsekwencji już z tego powodu fakt ten skutkował niewykonaniem obowiązku, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. i w przypadku pisma procesowego, jakim jest skarga, stanowił brak formalny.
Strona skarżąca nie wykonała w istocie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi – nie nadesłała prawidłowego dokumentu, wykazującego na dzień złożenia skargi prawa Prezesa Zarządu A. F. do reprezentowania strony skarżącej.
W konsekwencji Sąd nie miał możliwości stwierdzenia, czy A. F. jako osoba podpisana pod przesłaną Sądowi skargą była umocowana do samodzielnego reprezentowania Stowarzyszenia. Z posiadanych pism nie wynika bowiem jednoznacznie, że jest on uprawniony do reprezentacji strony skarżącej w postępowaniu przed WSA.
W konsekwencji skargę Spółki należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., ze względu na nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych.