Uzasadnienie
Zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia (...) października 2012 r. Skarżący został zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis ww. zarządzenia został doręczony w dniu (...) listopada 2012 r.
Pismem nadanym w dniu (...) listopada 2012 r. Skarżący poinformował Sąd, iż wpis od skargi zostanie wpłacony jak tylko będzie to możliwe, a to za przyczyną Sądu Rejonowego w Skarżysku, przyczyna zostanie ujawniona jeśli Sąd tego zażąda. W związku z powyższym Skarżący wniósł o przedłużenie terminu wpłaty.
W odpowiedzi na informację z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż nie ma możliwości przedłużenia terminu wpłaty Skarżący wyjaśnił pismem z dnia (...) grudnia 2012 r., iż w dniu (...) listopada 2012 r. został tymczasowo aresztowany, przez co nie miał możliwości uiścić w terminie wpisu sądowego. W dniu (...) stycznia 2013 r. Skarżący uiścił żądany wpis od skargi w wysokości 200 zł.
Postanowieniem z dnia (...) lutego 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przywrócił Skarżącemu termin do uiszczenia wpisu od skargi.
Na skutek zażalenia organu Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 maja 2013 r. sygn akt II GZ 192/13 uchylił ww. postanowienie WSA w Warszawie z dnia (...) lutego 2013 r. wskazując w uzasadnieniu, iż strona wnioskująca o przywrócenie terminu winna wskazać okoliczności pozwalające na ocenę zachowania terminu do wystąpienia z wnioskiem.
Realizując wytyczne ww. postanowienia NSA z 7 maja 2013 r. wezwano Skarżącego do udokumentowania, w jakim terminie ustało tymczasowe aresztowanie Skarżącego z dnia (...) listopada 2012 r.
W odpowiedzi pismem z dnia (...) sierpnia 2013 r. Skarżący wyjaśnił, iż został aresztowany i w trakcie pobytu w zakładzie karnym odmówiono mu przepustki w celu m.in. dokonania wpłaty do Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wpłaty dokonał w jego imieniu J. M. Skarżący wyszedł z więzienia na (...) ((...) stycznia 2013 r. - dop. Sądu).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.
W związku z treścią pisma z dnia (...) grudnia 2012 r. Sąd postanowił potraktować je jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, który zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: ustawy p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.
Jednocześnie zgodnie z treścią art. 87 § 1, §2 i §4 ustawy p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W ocenie Sądu skarżący spełnił warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu wynikające z art. 87 § 1 i § 4 ustawy p.p.s.a. Przyczyną uchybienia terminu było tymczasowe aresztowanie Skarżącego w okresie od (...) listopada 2012 r. do (...) stycznia 2013 r. Skarżący złożył zatem wniosek o przywrócenie terminu ((...) grudnia 2012 r.) i uiścił wpis od skargi ((...) stycznia 2013 r.) zachowując siedmiodniowy termin od czasu ustania przyczyny uchybienia.
Okoliczności natomiast wskazane we wniosku o przywrócenie terminu uprawdopodabniają brak winy skarżącego w uchybieniu terminu, a tym samym uzasadniają jego przywrócenie. Tymczasowe aresztowanie Skarżącego w trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu od skargi, stanowi okoliczność uzasadniającą brak winy Skarżącego w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym. Ponadto nie bez znaczenia pozostaje fakt, iż areszt ogranicza dostęp do środków pieniężnych. W tej sytuacji obciążenie Skarżącego negatywnymi skutkami braku uiszczenia w terminie wpisu od skargi byłoby nieuzasadnione.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.