Uzasadnienie
Skargą z 14 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, B. B. zaskarżył postanowienie Ministra Finansów z [...] listopada 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] kwietnia 2010 r. oddalające skargę na czynności egzekucyjne jako nieuzasadnioną. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wniosek ten uzasadnił tym, iż jego kontynuacja będzie się wiązać z finansową szkodą dla niego i jego rodziny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu administracyjnego lub czynności administracyjnej jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wniosek skarżącego Sąd ocenił jako wniosek dotyczący wstrzymania prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] postępowania egzekucyjnego. Natomiast skarga dotyczy postanowienia Ministra Finansów z [...] listopada 2010 r. utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z [...] kwietnia 2010 r. oddalające skargę na czynności egzekucyjne jako nieuzasadnioną.
Należy wskazać, że chociaż zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu każdego aktu lub każdej czynności, w granicach tej samej sprawy to należy stwierdzić, że Sąd nie powinien wypowiadać się w przedmiocie czynności egzekucyjnych podejmowanych w innej sprawie. Sąd nie jest organem egzekucyjnym, w konsekwencji nie ma więc możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego lub czynności egzekucyjnych. Uprawnionym do tego jest organ egzekucyjny, o czym stanowi art. 35 i art. 35 a ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2002 r. Nr 110, poz. 968 ze zm.). Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 maja 2004 r., sygn. akt FZ 90/04 (niepubl.).
Traktując jednak wniosek skarżącego jako dotyczący skarżonego postanowienia uznać należy, że nie wykazał on, aby brak wstrzymania wykonania postanowienia naraził go na znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Uprawdopodobnienie możliwości wystąpienia sytuacji przewidzianych w art. 61 § 3 p.p.s.a. leży w interesie wnoszącego wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia, jego to bowiem mogą dotknąć skutki wykonania aktu administracyjnego i to on ma wiedzę co do wagi tych skutków. W przedmiotowej sprawie skarżący ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że kontynuowanie postępowania egzekucyjnego będzie się wiązać z finansową szkodą dla niego i jego rodziny. Takiego uzasadnienia wniosku nie można uznać za wystarczające.
W tej sytuacji, na podstawie na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.