Uzasadnienie
Wyrokiem z 12 października 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyniku rozpoznania skargi "[...]" Sp. z o.o. w [...] stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Narodowemu Centrum Badań i Rozwoju.
W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że organ nie wskazał podstaw do zmiany systemu realizacji konkursu, o jakich mowa w art. 29 ust. 4 i 4 lit. a ustawy z 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712, dalej: u.z.p.p.r.) ze względu na zobowiązania międzynarodowe lub inne przepisy prawa. Za takie przyczyny nie można uznać wskazywanych w zaskarżonym piśmie z [...] sierpnia 2011 r. (i odpowiedzi na skargę) poglądów Instytucji Pośredniczącej wyrażonych co do listy rankingowej, ani rozbieżności w proporcjach kosztów badawczych i wdrożeniowych innych, niż przeciętnie występujące na świecie, ani też stanowiska pracownika Ministerstwa Gospodarki zawartego w piśmie z 14 kwietnia 2010 r. Nie jest też przesłanką do zmiany systemu realizacji konkursu w rozumieniu art. 29 ust. 4 a u.z.p.p.r. przepis art. 44 ust. 3 ustawy o finansów publicznych, który to przepis w sposób ogólny opisuje podstawowe zasady dokonywania wydatków publicznych, a przede wszystkim był przepisem obowiązującym w niezmienionej treści przed rozpoczęciem postępowania konkursowego, w trakcie jego trwania jak i do chwili obecnej.
Sąd zaznaczył, że tylko zmiana obowiązujących przepisów prawa w trakcie trwania postępowania konkursowego może stanowić podstawę do zmiany zasad konkursu o jakiej mowa w art. 29 ust. 4 i 4 lit. a u.z.p.p.r., bowiem Instytucja Zarządzająca, Instytucja Pośrednicząca lub Instytucja Wdrażająca przygotowując warunki konkursu są zobowiązane uwzględnić obowiązujące w tym czasie przepisy prawa, co wynika z ogólnie obowiązującej zasady praworządności.
W związku z powyższym Sąd stwierdził, że przeprowadzenie dodatkowych ocen w liczbie większej niż przewidywane w regulaminie (i to również po terminie określonym w tym regulaminie) w odniesieniu do niektórych tylko wnioskodawców, w których wnioskach występowała rozbieżność ponad 10-krotna pomiędzy kosztami prac wdrożeniowych i prac badawczych, a o ograniczeniach co do takiej rozbieżności wnioskodawcy wcześniej nie byli informowani, stanowiło w stosunku do tych osób pogorszenie zasad konkursu. Tym samym stanowiło naruszenie przede wszystkim przepisu art. 29 ust. 4 u.z.p.p.r., ale również i przepisów art. 26 ust. 1 pkt 6. art. 26 ust. 1 pkt 8 i art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. Wobec powyższych naruszeń przepisów prawa stanowiących naruszenie przepisanych prawem zasad postępowania, przedwczesna jest ocena, czy merytoryczna ocena wniosku prowadząca do uznania, że nie spełnia on dwóch z kryteriów merytorycznych była zgodna z prawem.
Jeśli bowiem przyjąć, że oceny trzecia i następne dokonywane były wbrew przepisom prawa, to nie powinny one stanowić podstawy oceny merytorycznej, a taką podstawą powinny być tylko pierwsze dwie oceny merytoryczne, które były ocenami pozytywnymi.
"[...]" Sp. z o.o. złożyła wniosek z 18 stycznia 2012 r. uzupełnione pismem z 30 stycznia 2012 r. o wykładnię wyroku z 12 października 2011 r. Skarżąca wskazała, że Narodowe Centrum Badań i Rozwoju pismem z 20 stycznia 2012 r. rozstrzygnął odwołanie i skierował sprawę do PARP, celem przeprowadzenia ponownej oceny merytorycznej. W związku z powyższym skarżąca wniosła o wyjaśnienie czy PARP, dokonując ponownej oceny wniosku o dofinansowanie, powinna dokonać tej ponownej oceny w oparciu jedynie o te dwie ekspertyzy, które zostały dotychczas sporządzone zgodnie z postanowieniami regulaminu, pomijając po prostu te ekspertyzy, które zostały sporządzone później w wyniku ponownej oceny, czy może pominąć wszystkie dotychczasowe ekspertyzy i powołać ponownie dwóch ekspertów, tak jakby ocena merytoryczna była prowadzona w całości od początku. Skarżąca podkreśliła, że pytanie to wynika z faktu, że pismo NCBiR nie wyjaśnia tej kwestii ostatecznie, a jej treść może sugerować, że PARP zignoruje dotychczasowe prawidłowe ekspertyzy i sporządzi kolejne, również z naruszeniem postanowień regulaminu konkursu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze. zm.; dalej: p.p.s.a.) – sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
Wykładnia wyroku lub postanowienia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 26 czerwca 2008 r. l OZ 427/08 (LEX nr 493808) – nie mieści się w ramach wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu rozstrzygania sprawy.
Zdaniem Sądu, wniosek skarżącej o wykładnię wyroku z 12 października 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 1946/11 nie zasługuje na uwzględnienie. Celem tego wniosku, jest uzyskanie od Sądu odpowiedzi na pytanie w jaki sposób PARP ma prowadzić dalsze postępowanie w przedmiocie oceny przedmiotowego wniosku. Natomiast z treści wniosku nie wynika, aby po stronie wnioskującego o dokonanie wykładni organu powstały wątpliwości dotyczące treści wyroku, zakresu powagi rzeczy osądzonej, sposobu wykonania wyroku, jak i skutków, jakie wyrok ma wywołać (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka- Medek, Komentarz do art. 158 p.p.s.a., LEX 2011).
Sąd nie może na tym etapie oceniać pisma NCBiR i wkraczać w kompetencje organu w zakresie oceny wniosku, a tego w istocie domaga się skarżąca. Zaznaczyć przy tym należy, że w uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał wyraźnie i jednoznacznie motywy, które legły u podstaw wydanego wyroku konkludując, że oceny trzecia i następne dokonywane były wbrew przepisom prawa i nie powinny one stanowić podstawy oceny merytorycznej, a taką podstawą powinny być tylko pierwsze dwie oceny merytoryczne, które były ocenami pozytywnymi. Sąd podkreśla także, że ocena dokonana przez Sąd – zgodnie z art. 153 p.p.s.a. – wiąże organy, których działanie było przedmiotem zaskarżenia i winna być wzięta przez organ po uwagę przy ponownym rozpoznaniu sprawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd – na podstawie art. 158 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.