Uzasadnienie
Wojewoda [...] pismem z dnia[...] czerwca r. Nr [...] powiadomił OD iż jej wniosek w sprawie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium R.P. pozostawiono bez rozpoznania na podstawie art.64 § 2 kpa, z uwagi na nieusunięcie braków wniosku w wyznaczonym terminie.
Pismem z dnia 20 listopada 2009 r. skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na to pismo Wojewody [...]
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie nie czyni zadość innym (poza brakiem adresu) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.
Z akt sprawy wynika, że przedmiotem postępowania prowadzonego przez Wojewodę M[...] był wniosek o zezwolenie cudzoziemcowi na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium RP, zaś wezwanie o uzupełnienie braków podania wystosowano pismem z dnia [...] października 2009 r., a więc pod rządem przepisów obowiązującej od dnia 1 września 2003 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r o cudzoziemcach Dz.U.Nr 128 poz.1175 z późn.zm.) - zwana dalej ustawą.
Zgodnie z przepisem art.1 ustawa ta określa m.in. zasady i warunki pobytu cudzoziemca na terytorium RP oraz tryb postępowania i organy właściwe w tych sprawach. Przepis art.7 ust.1 stanowi, że do postępowania w sprawach uregulowanych w ustawie stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, o ile ustawa nie stanowi inaczej.
Przepisy Rozdziału 4 (art.53 in) regulują warunki i tryb udzielania zezwoleń na zamieszkanie cudzoziemca na czas oznaczony. Żaden z przepisów tego rozdziału nie zawiera regulacji szczególnej dotyczącej formy pozostawiania bez rozpoznania wniosku o zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony.
Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie administracyjnym stanowiskiem zarówno braki formalne, jak i merytoryczne wniosku nie dają podstawy do wydania decyzji o odmowie wszczęcia postępowania, ani też rozstrzygnięcia na niekorzyść strony (por. wyrok NSA z dnia 7 stycznia 1999 r., IV SA 1980/98, Lex nr 47253, wyrok z dnia 6 listopada 1985 r. I SA 1935/85, niepublik.). W doktrynie i judykaturze dominuje również pogląd, że pozostawienie wniosku bez rozpatrzenia na podstawie art. 64 § 2 Kpa nie przybiera prawnej formy decyzji administracyjnej, ani postanowienia, a jest czynnością materialno - techniczną (por. B. Adamiak, Komentarz do art. 64, uwaga 4, [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2003; A. Wróbel, Komentarz do art. 64, uwaga 4, [w:] M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze 2005, NSA w wyroku z 23 stycznia 1996 r., II SA 1473/94, ONSA 1997, nr 3, póz. 114; uchwała SN z 8 czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNAPIUS z 2000 r., nr 19, póz. 702, OSP 2001 r., z. 1 póz. 12).
Przepis art.3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.), w punktach 1- 8 wymienia rodzaje aktów i czynności, względem których sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracyjnej przez orzekanie w sprawach skarg na te akty.
Należy wskazać, iż pozostawienie wniosku bez biegu na podstawie art. 64 § 2 kpa polega na usprawiedliwionym prawem zaniechaniu czynności do jakich obliguje wszczęcie postępowania zainicjowanego podaniem czyniącym zadość wymaganiom przepisów prawa.
W związku z powyższym należy uznać, iż pozostawienie wniosku skarżącej bez rozpoznania nie stanowi aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Tym samym wniesienie skargi na tego typu czynność jest niedopuszczalne.
W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.