Uzasadnienie
W dniu 10 czerwca 2008 r. C. C. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo, w którym nie określając dokładnie przedmiotu skargi, zwrócił się o wydanie ostatecznej decyzji.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z 22 lipca 2008 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, przez wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu (decyzji, postanowienia lub innego aktu) lub zaskarżonej czynności.
Wezwanie Sądu z 7 października 2008 r., stanowiące wykonanie powyższego zarządzenia, w dniu 21 października 2008 r. wróciło do nadawcy z informacją doręczyciela na zwrotnym potwierdzeniu odbioru "adresat zmarł".
W dniu 17 listopada 2008 r. do akt sądowych sprawy wpłynął odpis skrócony aktu zgonu C. C. z Urzędu Stanu Cywilnego w Z. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 124 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd zawiesza postępowanie z urzędu w razie śmierci strony, z zastrzeżeniem § 3. Przepis § 3 art. 124 stanowi, iż nie zawiesza się postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 2 sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania.
Kierując się powyższym oraz mając na uwadze, iż przedmiot skargi wniesionej przez skarżącego – zmarłego C. C. nie został określony i uzupełniony w postępowaniu sądowym, Sąd uznał, iż brak jest podstaw do dalszego prowadzenia tej sprawy. Sąd miał przy tym na względzie akta administracyjne, z których wynika, iż ewentualny przedmiot sporu w niniejszej sprawie byłby związany jedynie z osobą zmarłego.
Jednocześnie Sąd dostrzega, iż żadna inna osoba nie zgłosiła udziału w sprawie i brak jest podstaw do zawieszenia tego postępowania.
Dlatego też, zdaniem Sądu, na podstawie art. 161 § 1 pkt 2 i § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.