Uzasadnienie
[...] Sp. z o.o. w likwidacji z siedzibą w [...] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję opisaną w komparycji niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tekst jednolity ze zm.) zwana dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis.
Zarządzeniem z dnia 27 listopada 2017 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100000 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z 16 stycznia 2018 r. odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Skarżąca spółka wniosła sprzeciw od tego postanowienia.
Postanowieniem z 7 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego.
Następnie zarządzeniem z 19 lutego 2018 r. wezwano skarżącą spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 27 listopada 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 26 lutego 2017 r. (k-88 akt sądowych), a więc termin do uiszczenia wpisu minął 5 marca 2018 r.
Z informacji z Rejestru Opłat Sądowych tutejszego sądu (notatka karta – 89 akt sądowych) wynika, iż nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy.
W terminie zakreślonym przez Sąd, nie został uiszczony wpis od skargi, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.