Uzasadnienie
M. S. (zwana dalej: skarżącą) wnioskiem z... listopada 2009 r. zwróciła się do Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) o przyznanie pomocy w ramach Środka 2.2 "Działania wodno-środowiskowe" Program Operacyjny "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013".
ARiMR pismem z... kwietnia 2010 r. (znak...) poinformował skarżącą o odmowie przyznania pomocy wskazując, iż zgodnie z § 51 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z 07.09.2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 2 – Akwakultura, rybołówstwo śródlądowe, przetwórstwo i obrót produktami rybołówstwa i akwakultury, zawartą w programie operacyjnym "Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007-2013" pomoc w ramach środków, o których mowa w § 1, jest przyznawana do wyczerpania środków finansowych, zgodnie z kolejnością złożenia prawidłowo wypełnionego i udokumentowanego wniosku o dofinansowanie.
Po rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa wysłanego... maja 2010 r., Prezes ARiMR pismem z... czerwca 2010 r. (znak...) poinformował skarżącą o negatywnym rozpatrzeniu wezwania do usunięcia naruszenia prawa.
Skarżąca, działając przez ustanowionego w sprawie pełnomocnika, pismem z... lipca 2010 r. (data złożenia do organu) wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na pismo Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z... czerwca 2010 r. nr....
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 14 ust. 4 ustawy z dnia 3 kwietnia 2009 r. o wspieraniu zrównoważonego rozwoju sektora rybackiego z udziałem Europejskiego Funduszu Rybackiego (Dz.U. Nr 72 poz. 619) w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy lub został wyczerpany limit środków, o którym mowa w art. 8 ust. 2 lub 3 - wnioskodawcę informuje się, w formie pisemnej, o odmowie przyznania pomocy, podając przyczyny tej odmowy.
Na to pismo przysługuje skarga do sądu administracyjnego w myśl art. 14 ust. 5 ww. ustawy.
Skargę można wnieść zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Pismem, którym odmówiono skarżącej przyznania pomocy i na które, zgodnie z art. 14 ust. 4 ww. ustawy przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego było pismo ARiMR z... kwietnia 2010 r. znak....
Należy wskazać, że pełnomocnik skarżącej w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jako przedmiot zaskarżenia wskazał pismo Prezesa ARiMR z... czerwca 2010 r. nr..., stanowiące w istocie informację o sposobie załatwienia sprawy oraz wskazanie, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało rozpatrzone negatywnie. Pismo to nie jest rozstrzygnięciem, na które służy skarga do sądu administracyjnego, lecz czynnością o charakterze materialno technicznym.
Przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. wymienia enumeratywnie akty prawne i czynności organu, które podlegają kognicji sądu administracyjnego. Zaskarżone do Sądu pismo z 28 czerwca 2010 r. nie mieści się w katalogu aktów prawnych wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. wobec czego wniesioną na to pismo skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.
W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.