Uzasadnienie
I. B. wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lipca 2011r., wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną. Oświadczył, że obecnie nie ma prawa do wykonywania pracy oraz, że razem z żoną mieszka u znajomych.
W odpowiedzi na zarządzenie z 17 października 2011r. podał, że obecnie nie otrzymuje pomocy socjalnej w ramach procedury uchodźczej, nie ma także prawa do pracy. Wyjaśnił, że wraz z żoną zamieszkuje u znajomych w zamian pomagając w pracach domowych. Podał także, że po przyjeździe do Polski utrzymywali się tylko z pomocy socjalnej w łącznej wysokości 1200 złotych, obecnie nie posiadają żadnych dochodów, majątku, oszczędności pieniężnych, lokat i rachunków bankowych.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemiec nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Już sama okoliczność, iż otrzymywał pomoc od państwa polskiego świadczy o jego trudnej sytuacji materialnej. Dodatkowo należy podkreślić, że obecnie tej pomocy skarżący został pozbawiony i utrzymuje się z pomocy osób trzecich. Ponadto przy rozpoznawaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.