Uzasadnienie
[...] z siedzibą w P. (dalej: Strona, Skarżąca) złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisane w komparycji postanowienie Ministra Rozwoju i Finansów.
W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że uznaje skargę za zasadną. Poinformował, że postanowieniem z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] uchylił własne postanowienie z [...] września 2017 r.
Zarządzeniem z 12 grudnia 2017 r. Sąd zwrócił się do Skarżącej o wskazanie, czy podtrzymuje skargę, czy też ją cofa i wnosi o umorzenie postępowania sądowego.
Pismem z dnia 22 grudnia 2017 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez Stronę na wskazaną w sentencji decyzję, stało się bezprzedmiotowe.
Uwzględniając powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). W badanej sprawie koszty postępowania w kwocie 480 zł stanowią koszty zastępstwa procesowego (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804)).
W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c wspomnianego rozporządzenia postanowił jak w pkt 2 sentencji.