Uzasadnienie
W dniu 30 czerwca 2014 r. (data nadania pocztowego) W.M. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
W skardze zawarł wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Zgodnie z zarządzeniem z 6 sierpnia 2014 r., skarżący został wezwany – w terminie siedmiu dni pod rygorem odmowy przywrócenia terminu – do uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku poprzez dokładne określenie daty ustania przyczyny uchybienia terminu oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Przesyłka zawierająca wezwanie, została doręczona w dniu 11 sierpnia 2014 r. (karta 9 akt sądowych). Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku upłynął 18 sierpnia 2014 r.
Do dnia dzisiejszego skarżący ww. braków nie uzupełnił.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270) dalej: "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione następujące przesłanki:
- 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu,
- 2) wniosek ten zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu,
- 3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin,
- 4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,
- 5) uchybienie terminowi powoduje ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego.
Zatem z powyższych przepisów wynika, że jednym z warunków formalnych merytorycznego rozpoznania wniosku jest jego wniesienie w terminie siedmiu dni od daty ustania przyczyny uchybienia terminu.
Jednocześnie w judykaturze wykształcił się pogląd, że w sytuacji gdy niemożliwym jest jednoznaczne ustalenie, czy termin ten został zachowany, to obowiązkiem sądu jest wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. (v. postanowienie NSA z 13.11.2013 r., sygn. akt II OZ 974/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, postanowienie NSA z dn. 13.06.2008 r., sygn. akt I OZ 376/08, Legalis; postanowienie NSA z dn. 28.06.2006 r., sygn. akt II OZ 661/06, npubl., czy postanowienie NSA z dn. 15.09.2006 r., sygn. akt II OZ 885/06, npubl.).
W niniejszej sprawie Sąd nie jest w stanie ocenić kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi, niemniej jednak – jak wynika z powyższego – obowiązkiem Sądu jest merytoryczne rozstrzygnięcie w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.
W tym miejscu wskazać zatem należy, iż wbrew treści art. 87 § 2 p.p.s.a. skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Pomimo skierowania do skarżącego pisma wzywającego, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, do przedstawienia okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. oraz wskazania daty, w której ustały przyczyny uchybienia terminu, nie udzielił żadnych wyjaśnień w tym zakresie. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można zatem uznać uchybienia terminu do wniesienia skargi jako działania niezawinionego.
Mając na uwadze powyższe okoliczności i uznając, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.