Uzasadnienie
Pismem z dnia 26 maja 2008 r. skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. Zgodnie z zarządzeniem Sądu z dnia 28 lipca 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez podpisanie skargi i odesłanie po podpisaniu do Sądu.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 4 sierpnia 2008 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 18), jednakże w zakreślonym terminie brak formalny skargi nie został uzupełniony. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 18 września 2008 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę J. G. Pismem z dnia 20 października 2008 r. (data nadania pocztowego) J. G. wskazał, że w niniejszej sprawie zaistniała jakaś pomyłka gdyż 30 lipca 2008 r. Sąd wezwał go do uiszczenia wpisu a nie do podpisania skargi. W związku z powyższym skarżący zwrócił się o anulowanie błędnego postanowienia Sądu odrzucającego skargę ewentualnie o przyznanie prawa pomocy. Do niniejszego pisma skarżący załączył urzędowy formularz PPF.
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2008 r. referendarz sadowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu oraz omówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.
9 stycznia 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adw. R. S. pełnomocnikiem z urzędu dla J. G. 3 lutego 2009 r. do akt sprawy zostało złożone pełnomocnictwo udzielone w dniu 26 stycznia 2009 r. przez skarżącego adw. R. S. Następnie pismem z dnia 20 lutego 2009 r. (data nadania pocztowego) skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Skarżący wskazał, że od 2007 r. ma kłopoty zdrowotne, często choruje, ma stany gorączkowe i duże zmiany ciśnienia. J. G. wyjaśnił, że w dniu w którym wysłał skargę do WSA również bardzo źle się czuł (tego dnia miał gorączkę).
Nie był jednak u lekarza, leczył się domowymi sposobami. Skarżący wskazał, że na skutek choroby i ograniczonej zdolności do postrzegania, podpisany egzemplarz skargi został w domu a do koperty włożył nie podpisaną kopię. W dalszej części wniosku skarżący wyjaśnił, iż pismo WSA wzywające do usunięcia braku formalnego skargi musiał odebrać w czasie choroby, nie pamięta bowiem aby to pismo odbierał. Skarżący podkreślił, że jest samotnym mężczyzną, zatem w czasie choroby nie ma żadnej osoby, która przypomniałaby mu o przychodzącej korespondencji lub pomogła na nią odpisać.
Zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 lutego 2009 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do wykazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminowi do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie– w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.
W piśmie procesowym z dnia 6 marca 2009 r. pełnomocnik strony wyjaśnił, że przyczyna uchybienia terminowi do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie ustała najprawdopodobniej w dniu nadania wniosku o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi tj. 20 lutego 2009 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności musi spełniać wymogi określone w art. 87 § 1 i § 2 ww. ustawy. Przepis ten określa, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu oraz że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, że wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi jest spóźniony. Złożony został bowiem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Informację o nie usunięciu braku formalnego skargi po raz pierwszy skarżący uzyskał w dniu 29 września 2008 r. W tym dniu skarżącemu doręczono odpis
Sygn. akt V SA/Wa 2005/08 postanowienia o odrzuceniu skargi. J. G. pouczony o trybie i sposobie wniesienia skargi kasacyjnej w piśmie z dnia 20 października 2008 r. (data nadania pocztowego) zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w celu wniesienia skargi kasacyjnej.
W ocenie Sądu ustanie przyczyny uchybienia terminu do usunięcia braku formalnego skargi nastąpiło już w dniu 29 września 2008 r., kiedy skarżący dowiedział się, że brak formalny skargi nie został uzupełniony. Podjęcie w tym okresie przez skarżącego wskazanych czynności, w szczególności zaś złożenie w dniu 20 października 2008 r. wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz udzielenie w dniu 26 stycznia 2009 r. adw. R. S. pełnomocnictwa do reprezentowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Warszawie świadczy, że wnioskodawca był w stanie prowadzić swoje sprawy i posiadał rozeznanie, co do podejmowanych czynności oraz ich znaczenia i skutków. Nie ulega wątpliwości, że skarżący już w dniu 29 września 2008 r. wiedział o nie uzupełnieniu barku formalnego skargi i mógł wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego usunięcia. Termin na dokonanie tej czynności upłynął zatem w dniu 7 października 2008 r. Skarżący wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi złożył dopiero w dniu 20 lutego 2009 r. (data nadania pocztowego), a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu czynności procesowe podejmowane przez stronę od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. od dnia 29 września 2008 r., wyraźnie wskazują, że strona była w stanie podejmować działania w celu obrony swych praw już od tego dnia.
Nawet gdyby przyjąć, że sam skarżący nie wiedział, bądź nie miał świadomości o możliwości wniesienia wniosku o przywrócenie terminu w dniu 29 września 2008 r., to mógł to uczynić jego pełnomocnik w dniu 3 lutego 2009 r., w którym zapoznał się z aktami sprawy oraz złożył udzielone mu w dniu 26 stycznia 2009 r. pełnomocnictwo. Jednak tego nie zrobił i wniosek złożony w dniu 20 lutego 2009 r. należało uznać za złożony po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.
W związku z powyższym, zgodnie z art. 88 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie orzekł jak w sentencji.