Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu z dnia 15 marca 2017 r. z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od tego zażalenia. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia w dniu 22 maja 2017 r., a więc termin na uiszczenie tego wpisu upływał w dniu 29 maja 2017 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych okazało si, że wpis nie został uiszczony.
Postanowienie z dnia 21 czerwca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 26 czerwca 2017 r.
Następnie w piśmie z dnia 3 lipca 2017 r. (data nadania) skarżący stwierdził, że wpis od ww. zażalenia uiścił w dniu 26 maja 2017 r., na dowód czego dołączył kserokopię polecenia przelewu.
Po ponownym sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych okazało się, że należny wpis od zażalenia rzeczywiście został uiszczony przez skarżącego w dniu 26 maja 2017 r.
Zarządzeniem z dnia 18 lipca 2017 r. uznano pismo skarżącego z dnia 3 lipca 2017 r. za zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 21 czerwca 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności, gdyż w razie wystąpienia przesłanek w nim wskazanych przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji.
Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia uznał, że przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie. Skarżący w zakreślonym terminie uiścił bowiem należny wpis od zażalenia, a postanowienie z dnia 21 czerwca 2017 r. zostało wydane w oparciu o błędną informację z Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu, iż wpis ten nie został uiszczony.
W tej sytuacji należało uwzględnić zażalenie, w związku z czym na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.