Uzasadnienie
Skarżący – L. C. – złożył 6 września 2011 r. skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] sierpnia 2011 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] maja 2011 r. nr [...] o umorzeniu postępowania w sprawie wobec stwierdzenia, że wniosek z 7 marca 2011 r. o nadanie statusu uchodźcy w Rzeczypospolitej Polskiej jest niedopuszczalny.
Wniosek o jakim mowa w powyższej decyzji był drugim wnioskiem skarżącego o nadanie statusu uchodźcy, który został złożony po otrzymaniu decyzji ostatecznej Rady do Spraw Uchodźców z [...] lutego 2011 r. nr [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2010 r. nr [...]. Decyzję Rady z [...] lutego 2011 r. skarżący także zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
W skardze z 6 września 2011 r. skarżący domagał się uchylenia decyzji Rady z [...] sierpnia 2011 r. i poprzedzającej ją decyzji Szefa Urzędu z [...] maja 2011 r.
W odpowiedzi na skargę Rada wniosła o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
W przedmiotowej sprawie – po wniesieniu skargi z 6 września 2011 r., a przed jej rozpoznaniem – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 27 października 2011 r. sygn. akt V SA/Wa 771/11 uchylił decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] lutego 2011 r. dotyczącego pierwotnego wniosku skarżącego o nadanie statusu uchodźcy, z uwagi na niedostateczne ustalenia stanu faktycznego w sprawie. Wyrok ten stał się prawomocny 31 grudnia 2011 r., a akta sprawy został zwrócone do Rady do Spraw Uchodźców w celu ponownego rozpoznania odwołania skarżącego od decyzji Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z [...] listopada 2010 r. z pierwszego wniosku o nadanie statusu uchodźcy.
Powyższa okoliczność czyni bezprzedmiotowym badania tożsamości wniosków skarżącego z 5 października 2010 r. i 7 marca 2011 r. o nadanie statusu uchodźcy, skoro sprawa skarżącego zostanie rozpoznana ponownie z pierwotnego wniosku skarżącego, a na wydane decyzje skarżącemu będą przysługiwały środki zaskarżenia. Dlatego prowadzenie postępowania sądowego w rozpatrywanej sprawie stało się bezprzedmiotowe.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).