Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. K. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach Skarżący wskazał, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie kwaterunkowe oraz samochód, którego wartość oszacował na kwotę 5.000 zł. Podstawę utrzymania stanowi świadczenie emerytalne w wysokości 1.228,79 zł. Skarżący ponosi wysokie koszty leczenia (około 300 zł) do stałych wydatków miesięcznych zaliczył czynsz (611 zł), opłatę za energię elektryczną, wodę, gaz i telefon (200 zł).
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1, art. 245 § 1 oraz art. 258 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej " p.p.s.a", referendarz sądowy może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
W myśl art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Częściowe zwolnienie od opłat i wydatków może polegać na zwolnieniu od poniesienia ułamkowej ich części albo określonej ich kwoty pieniężnej. Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Mając na uwadze powołane regulacje prawne, jak i stan faktyczny sprawy zasadne jest przyznanie Skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, wykazał on bowiem, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu.
Rozpoznanie sprawy przez Sąd I instancji jest uzależnione od uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 zł. Do przyszłych – niepewnych kosztów postępowania - można zaliczyć opłatę kancelaryjną za wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku w wysokości 100 zł (jedynie w przypadku, gdy Sąd oddali skargę Strony) oraz ewentualny wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 zł.
Oceniając sytuację majątkową i rodzinną Skarżącego wskazać należy, że Skarżący prowadzi 1-osobowe gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w kwocie 1.228,79 zł. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności, wartościowych przedmiotów i wykazał, że posiada mieszkanie kwaterunkowe oraz samochód do generalnego remontu. Ponadto oświadczył, że jego dochody są obciążone wydatkami na leki, w związku z dolegliwościami zdrowotnymi. Po odliczeniu wskazanych na formularzu PPF koniecznych wydatków (czynsz, media) należy uznać, że Strona ponosząc koszty sądowe musiałaby uszczuplić środki finansowe niezbędne do utrzymania.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.