Uzasadnienie
R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z 31 marca 2014 r. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013r.
W skardze, jej autor zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Wskazał, że w momencie ewentualnego pozytywnego rozstrzygnięcia przez Sąd, organ może odmówić skarżącemu przyznania pomocy z powodu limitu środków, w przypadku ich nie zabezpieczenia. Niosłoby to za sobą znaczną szkodę dla skarżącego
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Obowiązującą zasadą jest, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu. Na podstawie art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z przywołanego przepisu jednoznacznie wynika, że podstawą do wstrzymania wykonania decyzji są wskazane przez ustawodawcę okoliczności, do wskazania i rzeczowego uzasadnienia których zobowiązany jest wnioskodawca.
Zwrócić uwagę należy, iż przedmiot wstrzymania stanowić mogą jedynie takie akty lub czynności które mają przymiot wykonalności, zatem nadające się do wykonania. Pogląd taki wyrażony został przez Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniu z 25 maja 2009r., sygn. akt II OZ 455/09 "przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania" i jest szeroko prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sądów administracyjnych.
Charakter taki posiadają jedynie decyzje (akty) stwierdzające lub też stwarzające względem adresat określone uprawnienia lub też obowiązki. W sprawie podlegającej rozpoznaniu, przedmiot postępowania stanowi akt odmawiający przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. Z uwagi na charakter tego rozstrzygnięcia nie zachodzi przesłanka wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższy akt, jako rozstrzygnięcie odmowne, nie stwarza po stronie adresata obowiązku, ani uprawnienia, nie wywołuje zatem skutków materialnoprawnych. Zwrócić uwagę należy, iż cechy wykonalności nie posiadają co do zasady rozstrzygnięcia odmowne. Wstrzymanie aktu odmawiającego przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych w żaden sposób nie wpłynie na pozycję skarżącego na liście osób zakwalifikowanych do objęcia ich pulą pomocy finansowej.
Jak zatem wskazano, akt stanowiący przedmiot zaskarżenia w niniejszej sprawie, nie podlegając wykonaniu, nie wywołuje względem jego adresata skutków materialnoprawnych i tym samym jego wykonanie nie może podlegać wstrzymaniu.
W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.