Uzasadnienie
W piśmie z dnia 1 października 2013 r. Skarżący zawarł m.in. wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.
Zgodnie z zarządzeniem z 8 października 2013 r. wezwano Skarżącego do usunięcia braku formalnego wniosku o prawo pomocy poprzez złożenie wniosku na formularzu PPF - w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w dniu 21 października 2013 r.
Pismem z dnia 28 października 2013 r. Skarżący poinformował Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, iż jest chory i nie może złożyć w terminie wniosku na urzędowym formularzu PPF. W związku z powyższym wniósł o przedłużenie terminu do 15 listopada 2013 r.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Stosownie do treści art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (T. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.
Skarżący do dnia dzisiejszego nie złożył wniosku na urzędowym formularzu PPF.
Odnosząc się do wniosku o przedłużenie terminu wskazać należy, iż przepisy ustawy p.p.s.a. nie przewidują możliwości przedłużenia wskazanego terminu, jednakże Strona może złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy w toku postępowania (na każdym etapie postępowania), do czasu prawomocnego zakończenia sprawy. Zatem Skarżący, po ustaniu choroby będzie mógł złożyć wniosek na urzędowym formularzu PPF i zostanie on rozpoznany.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 257 w związku z art. 258 §1 i § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a. zarządzono jak w sentencji.