Uzasadnienie
- 1. Jak wynika to z akt administracyjnych "[...]" s.c. P. G., W. K. w dniu 08.03.2014 r. złożyła wniosek o dofinansowanie projektu "[...]".
- 2. Pismem z dnia [...].05.2014 r. zaadresowanym do Spółki "nie dotyczy [...] nie dotyczy, [...]" Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej PARP) poinformowała, że wniosek nie uzyskał pozytywnej oceny. Na kopercie wyrazy (dwukrotnie użyte) zostały skreślone. Widnieją one natomiast na żółtym zwrotnym poświadczeniu odbioru tego pisma – vide akta administracyjne.
- 3. W związku z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 16 czerwca 2014 r. został wniesiony protest.
- 4. Pismem z dnia [...].07.2014 r. (tym razem już poprawnie zaadresowanym), które Skarżący otrzymał dnia 19.07.2014 r. PARP poinformowała Spółkę o tym, że protest – stosownie do treści art. 30 b) ust. 11 ustawy z dnia 06.12.2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.); dalej u.z.p.p.r. – nie podlega rozpatrzeniu, gdyż został wniesiony po terminie.
W motywach wskazano, że pismo PARP z dnia [...].05.2014 r. było dwukrotnie awizowane (14 i 22.05.2014 r.) i w dniu 29.05.2014 r. zostało zwrócone do placówki pocztowej w [...]; tak więc doręczenie nastąpiło zgodnie z rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 29.04.2013 r. w sprawie warunków wykonywania usług przez operatora wyznaczonego (Dz. U. z 2013 r., poz. 1529) – vide § 37-39.
Z racji tego, iż doręczenie nastąpiło po upływie terminu na jego odebranie (tj. 29.05.2014 r.), to termin na złożenie protestu upłynął w dniu 12.06.2014 r., a zatem protest został wymieniony po terminie (vide pkt 3 uzasadnienia).
5. W skardze z dnia 01.08.2014 r. – powołując się na treść art. 30 c u.z.p.p.r. w zw. z art. 50 § 2 i art. 3 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), cyt. dalej p.p.s.a. – zarzucono naruszenie treści art. 30 a ust. 3, 30 b ust. 4, 30 b ust. 9 pkt 2 u.z.p.p.r. – przytaczając treść tych uregulowań.
Nadto zażądano:
- a) "uwzględnienia skargi poprzez uchylenie decyzji o odmowie rozpatrzenia protestu oraz przywrócenie go do rozpatrzenia,
- b) zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych".
W uzasadnieniu wskazano, iż pismo z dnia [...].05.2014 r., którego autorem był PARP, z racji błędnego adresu nigdy nie dotarło do Skarżącego. W wyniku podjętej telefonicznie interwencji Skarżący w dniu 05.06.2014 r. otrzymał informację o negatywnej ocenie wniosku, a także o prawie złożenia protestu. Został on złożony w dniu 18.06.2014 r. – za pośrednictwem Poczty Polskiej, a więc z zachowaniem 14 dniowego terminu.
Odpowiedzą było pismo, o którym mowa w p-kcie 4 uzasadnienia; nie zawierało ono informacji, że zgodnie z art. 30 b ust. 9 pkt 2 u.z.p.p.r. przysługuje Skarżącemu prawo wniesienia skargi do WSA.
- 6. W odpowiedzi na skargę PARP – żądając jej oddalenia – podniosła argumenty zbieżne z motywami pisma, które jest przedmiotem skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
I. Uprawnienia sądów administracyjnych, określone m.in, przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
W tym miejscu należy zaznaczyć, że uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 30 c u.z.p.p.r., w związku z art. 3 § 3 p.p.s.a.
W przepisach art. 30 c – 30 d u.z.p.p.r. przewidziano kilka rozwiązań autonomicznych, regulujących wybrane zagadnienia procesowe, w tym także kierunki rozstrzygnięć, jakie może podjąć sąd, załatwiając skargę (art. 30 c ust. 3-5). Natomiast w zakresie nieuregulowanym w ustawie, w postępowaniu sądowo- administracyjnym odpowiednie zastosowanie znajdą przepisy p.p.s.a. (określone dla aktów, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4), z wyłączeniem jednak: art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 p.p.s.a. (art. 30 e ustawy).
Zgodnie art. 30 c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r., sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisie tym przewidziane jest uwzględnienie skargi, w wypadku stwierdzenia, że ocena konkretnego projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą. W tym miejscu wskazać należy, iż jak wynika z dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych zasady dokonywania sądowej oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego wymagają ustalenia standardu prawnego, według którego należy dokonać oceny zgodności z prawem kontrolowanego rozstrzygnięcia odwoławczego. Wprowadzając w art. 30 c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 37, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie na podstawie tejże ustawy - ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych - nie stosuje się przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony wątpliwości budzi kwestia, jaka jest dopuszczalna sądowa ocena procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych rozstrzygających powyższe sprawy wskazuje, że przy interpretacji przepisów u.z.p.p.r., przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie - postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.
II. W kwestii zarzutów podniesionych w skardze wskazać należy, że zasługują one na wnikliwą ocenę. Wskazać trzeba, że strategiczna ocena projektu opiera się na swobodnej ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinno zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim, a nie innym rozstrzygnięciu, np. o przyznanej ilości punktów w ramach tej oceny. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania, czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł.
III. Bez wątpienia wskazać należy – czego dowodzi załączona do akt sprawy na rozprawie koperta – że przesyłka zawierająca pismo z dnia [...].05.2014 r. była nieprawidłowo adresowana. Na terenie działania poczty [...] nie ma miejscowości "nie dotyczy, [...], nie dotyczy", w których wyrazy "nie dotyczy" skreślono. Trudno zatem uznać, że przesyłkę prawidłowo awizowano bowiem nie wiadomo pod jakim adresem owe awizo pozostawiono. Warto zwrócić uwagę, że żółte poświadczenie odbioru tego pisma ma pełny zapis "nie dotyczy, [...], nie dotyczy", co – w zakresie skuteczności doręczenia te wątpliwości powiększa. Trudno uznać, że taka rozbieżność w adresie – jak chce pełnomocnik Organu – jest zgodne z normami wynikającymi (z powołanego w pkcie 4 uzasadnienia) rozporządzenia Ministra.
W konsekwencji należało uznać, iż skutek prawny – w zakresie doręczenia kolejnej, prawidłowo adresowanej przesyłki – nastąpił w dniu [...].06.2014 r.; od tej czynności należy liczyć bieg terminu do złożenia protestu. Jeżeli został on nadany w dniu 18.06.2014 r. za pośrednictwem Poczty Polskiej, to został złożony w terminie i wymaga merytorycznego rozpatrzenia.
- IV. Mając na uwadze treść art. 30 c ust. 3 pkt 1 u.z.p.p.r. w zw. z art. 200 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.