Uzasadnienie
W dniu 3 września 2011 r. (data nadania pocztowego) E. Spółka jawna w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu, skargę na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu do ewidencji producentów. Skarga podpisana została przez wspólnika H. K.. Do skargi dołączono przy tym wydruk ze strony internetowej Ministerstwa Sprawiedliwości wykazujący prawo do reprezentacji skarżącej spółki.
Zarządzeniem z dnia 26 września 2011 r. wezwano stronę skarżącą do złożenia dokumentu określającego umocowanie do podpisania skargi, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sadowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, potwierdzającego takie umocowanie w dacie wniesienia skargi.
Powyższe wezwanie doręczone zostało skarżącej w dniu 6 października 2011 r.
W dniu 10 października 2011 r. (data nadania pocztowego) skarżąca nadesłała umowę spółki jawnej z dnia [...] czerwca 2009 r. o zawarciu spółki "E.".
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W myśl art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy, organ lub inne osoby uprawnione do działania w imieniu osoby prawnej mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności procesowej. W orzecznictwie przyjmuje się, że niedołączenie do skargi dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej, w szczególności oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, należy uznać za brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu (patrz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., GSK 1337/04, ONSA i WSA 2005, nr 5, poz. 91).
W przypadku wystąpienia tego rodzaju braku zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa o jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod odpowiednim rygorem.
Opisana powyżej sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie. W ocenie Sądu w zakreślonym terminie strona nie wykonała wezwania, wobec czego skarga stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu. Należy tutaj wyjaśnić, iż nadesłana umowa spółki jawnej z dnia [...] czerwca 2009 r. nie wykazywała uprawnień osoby podpisującej skargę na dzień złożenia skargi tj. na dzień 3 września 2011 r.
Dodać również należy, iż termin do usunięcia braków formalnych skargi (art. 49 § 1 p.p.s.a.), ma charakter ustawowy, co oznacza, że nie może on być skracany ani przedłużany przez Sąd, a w przypadku nieusunięcia braków formalnych skargi w tymże terminie, po stronie Sądu powstaje bezwzględny obowiązek odrzucenia skargi.
Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy p.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.