Uzasadnienie
E. G. wnosząc skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] maja 2010r. wystąpił z wnioskiem (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi wraz z żoną oraz dorosłą córką, utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości 670 złotych. Oświadczył, iż nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych, oszczędności i przedmiotów wartościowych.
W związku z tym, że dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych, zarządzeniem z 21 września 2010r. wezwano skarżącego do uzupełnienia przedmiotowego wniosku przez udzielenie odpowiedzi na postawione pytania i nadesłanie stosownych dokumentów, w terminie siedmiu dni pod rygorem rozpoznania wniosku w oparciu o posiadane dokumenty.
W dniu 30 września 2010 r. (data nadania) skarżący nadesłał dodatkowe oświadczenie, w którym podał, iż nie prowadzi on wspólnego gospodarstwa domowego z synem, któremu przekazał gospodarstwo rolne. Syn prowadzi odrębna gospodarstwo domowe, utrzymuje się z gospodarstwa rolnego i dopłat do gruntów rolnych w wysokości 5.000 złotych. Skarżący wyjaśnił, iż utrzymuje się z renty w wysokości 750 złotych miesięcznie i ma na utrzymaniu niepracującą żonę oraz dorosłą córkę. Z powyższej kwoty skarżący opłaca składki żony na ubezpieczenie społeczne rolników, energię elektryczną, telefon, gaz. Pozostałą kwotę przeznacza na wyżywienie. Stwierdził również, iż jest osobą schorowaną oraz że nie posiada oszczędności i rachunku bankowego. Do pisma załączył odcinek emerytury.
W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie skarżący wyjaśnił, iż zarówno żona jak i córka nigdzie nie pracują i są na jego utrzymaniu. Wskazał, iż miesięczne wydatki przedstawiają się następującą: gaz – 100 złotych, energia elektryczna – 80 złotych, składka KRUS – 230 złotych, pozostałą kwotę przeznacza na wyżywienie i środki czystości. Wyjaśnił, iż nie posiada rachunku bankowego i emeryturę odbiera osobiście.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Zasadność wniosku skarżącego rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie on zobowiązany ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jego możliwości finansowe.
Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenie o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniem wynikającym z obowiązkiem uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 200 złotych oraz innych mogących powstać w przyszłości kosztów sądowych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Mając powyższe na uwadze oraz fakt, iż skarżący wraz z żoną i córką utrzymują się z dochodów ze świadczenia emerytalnego w wysokości 753 złotych należało uznać, iż skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Wskazany dochód, po uwzględnieniu kosztów związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych rodziny skarżącego. W przytoczonych okolicznościach skarżący nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny ponieść kosztów sądowych. Ponadto przy rozpoznawani wniosku wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.