Uzasadnienie
M.K. (dalej w skrócie Skarżący, Płatnik, Strona) skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z... września 2020 r. nr..., w przedmiocie stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres marzec-maj 2020 r.
W odpowiedzi na wniesioną skargę pełnomocnik organu wyjaśnił, że w dniu 10 sierpnia 2020 r. ZUS wydał wobec strony skarżącej trzy decyzje:
- - nr.... odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne za okres marzec 2020 r.;
- - nr.... odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne za okres kwiecień 2020 r.;
- - nr.... odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne za okres maj 2020 r.
Powyższe decyzje zostały odebrane przez Płatnika w dniu 19 sierpnia 2020 r., a w dniu 21 września 2020 r. do organu wpłynęło pismo Strony zatytułowane "Odwołanie od decyzji", w którym zwrócił się ponownie z prośbą o zwolnienie z opłacenia składek ZUS za miesiące marzec, kwiecień i maj 2020 r. Wobec tego ZUS decyzją z..... września 2020 r. nr.... stwierdził uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres marzec - maj 2020 r.
Po wniesieniu skargi, ZUS w dniu... października 2020 r. wydał wobec Płatnika trzy decyzje:
- - nr 1226/2020 stwierdzającą nieważność decyzji nr..... z... sierpnia 2020 r.;
- - nr 1226/2020 stwierdzającą nieważność decyzji nr..... z.... sierpnia 2020 r.;
- - nr 1226/2020 stwierdzającą nieważność decyzji nr...... z.... sierpnia 2020 r.
W ocenie pełnomocnika organu decyzje, które były wynikiem pierwszego rozpatrzenia wniosku Skarżącego, zostały pozbawione bytu prawnego poprzez stwierdzenie ich nieważności. Wobec powyższego, jak podkreślił decyzja z... września 2020 r. nr..... jest bezprzedmiotowa, a postępowanie zainicjowane niniejszą skargą powinno zostać umorzone.
Pismem z 23 grudnia 2020 r. pełnomocnik organu wyjaśnił, że zgodnie z pismem z 22 grudnia 2020 r. M.K. został zwolniony z opłacania należności z tytułu składek za marzec, kwiecień i maj 2020 r. Do pisma załączono pismo ZUS z 22 grudnia 2020 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Wskazuje się, że użycie przez ustawodawcę zwrotu normatywnego "stało się bezprzedmiotowe" oznacza, iż chodzi tutaj o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowoadministracyjnego – po wniesieniu skargi do sądu (por. B. Dauter, Komentarz do art. 161 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wersja elektroniczna LEX). Umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego na mocy tego przepisu następuje w szczególności w sytuacji, gdy w toku tego postępowania przestaje istnieć przedmiot zaskarżenia (sąd administracyjny pozbawiony zostaje przedmiotu kontroli).
Zgodnie zaś z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W rozpatrywanej sprawie, już po wniesieniu skargi, organ stwierdził nieważność trzech decyzji (nr 937/2020, 938/2020 oraz 939/2020) odmawiających prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie zdrowotne za okres marzec-maj 2020 r., a dodatkowo pismem z 22 grudnia 2020 r. ZUS poinformował Płatnika, że został on zwolniony z opłacania należności z tytułu składek za okres marzec, kwiecień i maj 2020 r. w wysokości 1 087,02 zł.
Tym samym uznać należało, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi na decyzję z 22 września 2020 r. nr 1155/2020. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.