Uzasadnienie
Z. sp. z o.o. z siedzibą w Z. pismem z 15 września 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lipca 2017 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Marszałka [...] z [...] lipca 2007 r. nr [...].
W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że od zaskarżonej decyzji G. złożyła wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy (z zachowaniem ustawowego terminu), co uruchomiło tryb weryfikacji decyzji Ministra z [...] lipca 2017 r., zatem skarga na tę samą decyzję czyni skargę niedopuszczalną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Na wstępie wskazać należy, że z dniem 1 czerwca 2017 r. weszła w życie ustawa z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r. poz. 935), którą wprowadzono szereg istotnych zmian w procedurze sądowoadministracyjnej uregulowanej w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na mocy art. 9 pkt 2 powołanej ustawy z 7 kwietnia 2017 r. nowe brzmienie otrzymał m.in. art. 52 § 2 i § 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 52 p.p.s.a., w brzmieniu obowiązującym od 1 czerwca 2017 r., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa (§ 3).
Z powyższego wynika zatem, że w art. 52 § 3 p.p.s.a. ustawodawca wprowadził wybór sposobu zaskarżenia albo poprzez złożenie do organu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, albo wniesienie skargi do sądu administracyjnego.
Tymczasem Strona skorzystała z przysługującego jej środka zaskarżenia i w dniu 31 lipca 2017 r. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Jednakże, w trakcie rozpatrywania przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi ww. wniosku, Strona w dniu 15 września 2017 r. wniosła skargę na decyzję Ministra z [...] lipca 2017 r.
Tym samym prowadzenie postępowania sądowoadministracyjnego równolegle do trwającego postępowania administracyjnego doprowadziłoby do sytuacji, w której dwa podmioty, niezależnie od siebie, rozpoznawałyby różne środki zaskarżenia na ten sam akt administracyjny. Strona nie była uprawniona do wniesienia skargi - po uruchomieniu trybu weryfikacji decyzji Ministra z [...] lipca 2017 r. - w postępowaniu administracyjnym zainicjowanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W aktach administracyjnych znajduje się decyzja Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] listopada 2017 r. nr [...] (utrzymująca w mocy decyzję z [...] lipca 2017 r.), która to jako jedyna może stać się przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu (przy zachowaniu ustawowego terminu do jej złożenia).
Tym samym zasadne jest odrzucenie skargi na decyzję z [...] lipca 2017 r. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.