Uzasadnienie
K. L. złożyła w dniu [...] września 2001 r. do kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosek o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego, określonego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. z 1996 r. Nr 87, poz. 395 z późniejszymi zmianami).
Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] działając na podstawie art. 127 § 3 i 105 §1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, po ponownym rozpatrzeniu sprawy na wniosek K. Ł., utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...].02.2002 r. nr [...], umarzającą postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż wniosek Strony został złożony po upływie terminu przewidzianego w art. 4 ust. 5 cytowanej ustawy tj. po dniu 31 grudnia 1999 r. Organ wskazał ponadto, iż ww. termin ma charakter materialnoprawny i nie podlega przywróceniu.
Powyższą decyzję K. L. zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o przyznanie uprawnienia do świadczenia pieniężnego.
W odpowiedzi na skargę Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1271 z późniejszymi zmianami) sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie, zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami).
Zgodnie zaś z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 i art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Wyrokiem z dnia 17 czerwca 2003 r. sygn. akt P 24/02 (OTK-A 2003/6/55) Trybunał Konstytucyjny stwierdził, że art. 4 ust. 5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich jest niezgodny z art. 2 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.
Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. b Sąd uwzględniając skargę na decyzję, uchyla tę decyzję jeśli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
Art. 145a Kodeksu postępowania administracyjnego stanowi, iż stwierdzenie przez Trybunał Konstytucyjny niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, na podstawie którego została wydana decyzja jest przesłanką do wznowienia postępowania.
W tej sytuacji, ponieważ zaskarżona decyzja Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia [...].02.2002 r. nr [...] zostały wydane na podstawie niezgodnego z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej przepisu tj. art. 4 ust.5 ustawy z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez III Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Rozstrzygnięcie w kwestii wykonalności w świetle art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zbędne, ponieważ zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.