Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. przyznał A. N. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w wysokości 18.254,71 zł, w tym:
- 1. jednolita płatność obszarowa w wysokości 15.190,25 zł;
- 2. uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grup upraw podstawowych w wysokości 1.277,15 zł;
- 3. uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 1.498,11 zł;
- 4. płatność do roślin strączkowych i motylkowych drobnonasiennych w wysokości 289,20 zł.
Decyzja pozostała w aktach sprawy, bowiem organ w jej uzasadnieniu przywołał art. 19 ust. 9 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego i stwierdził, iż Strona nie złożyła żądania doręczenia decyzji.
W dniu 15 kwietnia 2013 r. do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wpłynęło (nadane na poczcie w dniu 12 kwietnia 2013 r.) odwołanie A. N. od decyzji w sprawie przyznania mu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Podnosił on w uzasadnieniu odwołania, iż we wniosku o przyznanie płatności za rok 2012 zadeklarował powierzchnię trwałych użytków zielonych – 14,72 ha, co jest zgodne ze stanem rzeczywisty gospodarstwa. W skarżonej decyzji, z czym się nie godził, uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) została uwzględniona tylko do 4,88 ha.
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...].
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż co do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę A. N. nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, na podstawie których jego żądanie mogłoby zostać określone odmiennie, niż dokonał tego organ w oparciu o posiadane dokumenty. Organ I instancji wyznaczył wysokość płatności w oparciu o § 6 ust. 1 – 5 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i uznał, że w całości uwzględnił żądanie Strony. Strona nie wystąpiła z żądaniem doręczenia decyzji.
Środki finansowe z tytułu płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego wpłynęły na rachunek A. N. w dniu 15 lutego 2013 r. Od tego dnia zaczął bieg 14 – to dniowy termin na złożenie odwołania (art. 19 ust. 10 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego). Termin zatem na złożenie odwołania minął z dniem 1 marca 2013 r., podczas gdy odwołanie A. N. zostało wniesione w dniu 12 kwietnia 2013 r. a Strona nie wnosiła o jego przywrócenie.
W tej sytuacji organ był zobligowany do stwierdzenia uchybienie terminu do wniesienia przez A. N. odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...].
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2013 r. A. N. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...]. Zarzucając organowi naruszenie art. 8 i 11 kpa, 109 § 1 kpa i 134 kpa oraz art. 19 ust. 9 i 10 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego poprzez ich nieprawidłowe zastosowanie Skarżący podnosił, iż decyzja organu I instancji nie uwzględniła w całości jego żądania. We wniosku o uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych zadeklarował, iż powierzchnia wszystkich działek wynosi 14, 72 ha, natomiast płatność ta została mu naliczona jedynie do powierzchni 4,88 ha.
Skarżący osobiście wystąpił o doręczenie mu decyzji Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], a po jej otrzymaniu w terminie 14 dni złożył odwołanie.
Nie było, zdaniem Skarżącego, podstaw do wydania przez organ II instancji postanowienia w trybie art. 134 kpa.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Badając zaskarżone postanowienie w wyżej zakreślonych granicach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stanął na stanowisku, iż skarga jest w pełni zasadna. W konsekwencji Sąd uchylił postanowienie Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...].
Sąd wskazuje, iż kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy miało ustalenie, czy decyzja Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...], przyznająca A. N. płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego w łącznej wysokości 18.254,71 zł, w tym uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości 1.498,11 zł – uwzględniała w całości żądanie rolnika. W ocenie Sądu – nie. Bezsporne, przyznane przez organ jest, iż A. N. zadeklarował we wniosku do płatności zwierzęcej 14,72 ha a w decyzji z [...] grudnia 2012 r. organ wprost napisał, iż "Powierzchnia maksymalna została ustalona na podstawie § 6 ust. 1 – 5 rozporządzenia w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą i wynosi 4,88 ha". W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia natomiast Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wprost stwierdził, iż co do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę A. N. nie dołączył do wniosku żadnych dokumentów, na podstawie których jego żądanie mogłoby zostać określone odmiennie, niż dokonał tego organ w oparciu o posiadane dokumenty. Powyższe jednoznacznie wskazuje, iż w rozpoznawanej sprawie stanowisko organu, iż decyzja w sprawie przyznania pomocy uwzględnia w całości żądanie Strony jest błędne.
Art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego stanowi, iż w sytuacji gdy decyzja dotycząca płatności obszarowej uwzględnia w całości żądanie rolnika i nie określa zmniejszeń lub wykluczeń oraz nie ustala kwot podlegających odliczeniu, o których mowa w ust. 2 tego artykułu - decyzję tę doręcza się jedynie na żądanie strony. Tak więc, by organ uprawniony był do odstąpienia od doręczenia decyzji musi ona spełnić równocześnie (koniunkcja) dwie przesłanki z art. 19 ust. 9 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r.: uwzględniać w całości żądanie Strony i nie określać zmniejszeń, wykluczeń i odliczeń.
Jak wskazano wyżej decyzja Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] grudnia 2012 r. nie uwzględniała w całości żądania A. N. Stanowisko organu, iż decyzja uwzględnia całe żądanie strony, gdy organ ze względów dowodowych przyzna maksymalną kwotę płatności wynikającą ze złożonych dokumentów - nie jest prawidłowa.
Przy ponownym rozpoznawaniu sprawy organ zobligowany będzie, z mocy art. 153 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględnić zaprezentowane tu stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.