Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia 21 grudnia 2010 r. na postanowienie Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lipca 2011 r. Nr [...]dotyczące stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] o wydaleniu ww. cudzoziemca z terytorium RP, skarżący J. S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji.
Swój wniosek uzasadnił tym, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywrzeć szereg negatywnych skutków wobec niego. Podniósł, że opuściła go żona wraz z nowo narodzonym dzieckiem. Podkreślił, iż na drodze sądowej biedzie ustalone prawo opieki nad dzieckiem. Wskazał, że chce pojednać z małżonką a gdyby to było nie możliwe przeprowadzić sprawę rozwodową, a wydalenie z kraju uniemożliwi mu udział w. postępowaniu o ustalenie władzy rodzicielskiej lub ewentualnym postępowaniu rozwodowym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższego wynika, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest zatem każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające m.in. na działaniu, zaniechaniu określonego działania.
Decyzją której dotyczy wniosek jest decyzją, która nadaje się do wykonania i mieści się w ramach niniejszego postępowania.
Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 grudnia 2005 r. sygn. akt II OZ 1330/05, wyjazd cudzoziemca z Polski przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd pozbawia go nie tylko możliwości osobistego uczestnictwa w postępowaniu sądowym, ale także sprawia, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, udzielona cudzoziemcowi ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji nakazującej cudzoziemcowi opuszczenie terytorium Rzeczypospolitej Polskiej do czasu zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie decyzji w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i stwierdzenia, że brak jest przesłanek dla udzielenia zgody na pobyt tolerowany jest związane ze standardami rzetelnej procedury i realizacją prawa do sądu.
Biorąc zatem powyższe pod rozwagę oraz mając na uwadze skutki wykonania zaskarżonej decyzji, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.