Uzasadnienie
R. Sp. z o.o. w R. (dalej "skarżąca" lub "spółka"), zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z... września 2020 r. nr... w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 25 listopada 2020 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez:
- 1) złożenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi i potwierdzającego umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii,
- 2) złożenie dokumentu określającego umocowanie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego, tj. odpisu pełnego z krajowego rejestru sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii,
- 3) podanie wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi spółki 25 stycznia 2021 r., zatem braki formalne skargi należało uzupełnić najpóźniej 1 lutego 2021 r.
W dniu 4 lutego 2021 r. (data nadania: 1 lutego 2021 r.) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika spółki z 1 lutego 2021 r. do którego załączył odpis pełnomocnictwa z 25 października 2020 r. z potwierdzeniem uiszczenia opłaty kancelaryjnej oraz informację odpowiadającą odpisowi aktualnemu z KRS. W treści ww. pisma z 1 lutego 2021 r. nie wskazano wartości przedmiotu zaskarżenia. Do dnia wydania niniejszego postanowienia ani skarżąca ani jej pełnomocnik nie wskazali wartości przedmiotu zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 215 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Pismem takim, zgodnie z art. 230 § 2 p.p.s.a. jest skarga, od której pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne (art. 231 p.p.s.a.). W sprawie, w której sporna jest należność pieniężna, niewskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie jej prawidłowego biegu. Nie jest wówczas możliwe ustalenie wysokości wpisu od skargi, zaś uiszczenie wpisu stosownie do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. warunkuje rozpoznanie skargi.
Wskazać należy, że przez sprawy w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne rozumie się te, w których przedmiotem zaskarżenia są akty lub czynności kreujące określone zobowiązanie pieniężne bądź stwierdzające jego istnienie (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 289/12, publ. LEX nr 1137792). W rozpoznawanej sprawie skargą objęta jest decyzja określającą spółce zobowiązania podatkowe w podatku akcyzowym, a zatem sprawa dotyczy należności pieniężnej. Z tego względu konieczne było podanie przez skarżącą wartości przedmiotu zaskarżenia, czego nie uczyniła pomimo wezwania Sądu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.