Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2012 r. (data nadania) S.P.Z.O.Z. w A.L. (dalej: "skarżący") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z [...], lipca 2012 r. wydaną w przedmiocie odmowy wypłaty miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.
Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 13 września 2012 r., Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi przez jej podpisanie i odesłanie po podpisaniu do sądu, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania dołączono kserokopię skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 21 września 2012 r. – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru. Skarżący nie odpowiedział w terminie na wezwanie Sądu i nie nadesłał do Sądu podpisanej skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Na podstawie art. 57 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270), dalej "p.p.s.a.", skarga, oprócz innych wymienionych w ustawie wymogów formalnych, powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno natomiast zawierać:
- 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników;
- 2) oznaczenie rodzaju pisma;
- 3) osnowę wniosku lub oświadczenia;
- 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika;
- 5) wymienienie załączników.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł do Sądu skargę, której nie podpisał. Wezwanie do usunięcia tego braku formalnego skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 21 września 2012 r. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 28 września 2012 r. (piątek). Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu i nie uzupełnił braku formalnego w terminie.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.