Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 grudnia 2008 r. oddalił skargę W. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z [...] czerwca 2008 r. Na wniosek skarżącej z 12 grudnia 2008 r. postanowieniem z 2 lutego 2009 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Na mocy powyższego postanowienia Okręgowa Rada Adwokacka 10 marca 2009 r. wyznaczyła skarżącej pełnomocnika z urzędu.
W dniu 5 maja 2009 r., tutejszy Sąd przesłał Kierownikowi Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych odpis prawomocnego wyroku z 1 grudnia 2008 r. wraz z uzasadnieniem oraz dokonał zwrotu akt administracyjnych.
W dniu 21 maja 2009 r. akta administracyjne i sądowe zostały udostępnione pełnomocnikowi Skarżącej.
Następnie pełnomocnik skarżącej – adw. A. R. 23 lipca 2009 r. wniosła m.in. o wznowienie postępowania w części dotyczącej postępowania międzyinstancyjnego i przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
Postanowieniem z dnia 10 września 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek pełnomocnika skarżącej wskazując w uzasadnieniu, że przedmiotowy wniosek został złożony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a.
Odpis powyższego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 września 2009 r.
W dniu 7 grudnia 2009 r. skarżąca nadesłała do Sądu odpis pisma skierowanego do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. zawierającego prośbę skarżącej o wyznaczenie jej nowego pełnomocnika z urzędu.
W odpowiedzi nadesłanej pismem z dnia 12 lutego 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wskazała, że skarżącej zmieniono pełnomocnika z urzędu wyznaczając adw. E. U. w miejsce adw. A. R. W dniu 9 kwietnia 2010 r. pełnomocnik skarżącej adw. E. U. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej wskazała w szczególności, że przeszkoda wniesienia skargi kasacyjnej ustąpiła w momencie zapoznania się pełnomocnika z całością dokumentacji sprawy i podpisania pełnomocnictwa przez skarżącą. Wskazała również, że skarżąca jest osoba starszą i niemajętną, a wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku dla niej niekorzystnego należy traktować jako wypadek wyjątkowy z art. 87 § 5 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. przywrócenie uchybionego terminu możliwe jest w sytuacji, gdy uchybienie to nie było przez stronę zawinione i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Na stronie spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, o czym stanowi art. 87 § 2 p.p.s.a. Z przepisu art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Natomiast zgodnie z art. 87 § 5 p.p.s.a., po upływie roku od uchybionego terminu, jego przywrócenie jest dopuszczalne tylko w przypadkach wyjątkowych. Oznacza to, że co do zasady możliwość przywrócenia terminu została ograniczona rocznym terminem, zaś po jego upływie przywrócenie terminu może nastąpić tylko w wyjątkowym przypadku.
W niniejszej sprawie odpis wyroku z dnia 1 grudnia 2008 r. doręczono skarżącej w dniu 7 lutego 2009 r. W związku z tym termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 9 marca 2009 r., tymczasem wniosek o przywrócenie terminu do jej złożenia strona skarżąca wniosła ponad rok później, bo w dniu 9 kwietnia 2010 r.
Wobec powyższego przywrócenie terminu mogło nastąpić tylko w sytuacji wystąpienia "wyjątkowego przypadku", przez co należy rozumieć okoliczność nadzwyczajną, która uniemożliwiła stronie dokonanie czynności w normalnym trybie.
W ocenie Sądu okoliczności takiej nie stanowi wskazana we wniosku o przywrócenie terminu chęć zmiany niekorzystnego dla skarżącej wyroku i ewentualny wpływ tej zmiany na sytuację materialną skarżącej.
Mając powyższe na uwadze należało uznać, że wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł na podstawie art. 88 p.p.s.a.