Uzasadnienie
M. K. wnosząc skargę na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z [...] listopada 2011r., wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.
W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż mieszka w Ośrodku dla Cudzoziemców, gospodarstwo domowe prowadzi wspólnie z czworgiem małoletnich dzieci. Wyjaśniła, że zakończyło się wobec niej postępowanie w sprawie o nadanie statusu uchodźcy (dlatego też nie otrzymuje pomocy socjalnej – dopisek referendarza), nie wykonuje pracy zarobkowej i nie posiada oszczędności.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)).
Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym oraz ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Już sama okoliczność, iż będąc w procedurze uchodźczej otrzymywała (i otrzymuje – przebywa w Ośrodku dla Cudzoziemców) pomoc od państwa polskiego, świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności, nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.