Uzasadnienie
W dniu [...] sierpnia 2011 r. do Naczelnika Urzędu Celnego w P. wpłynął wniosek z dnia [...] sierpnia 2011 r. U. GmbH z siedzibą w K. w przedmiocie zwrotu akcyzy z tytułu dostaw wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych w kwocie 262.498,00 zł.
Wyroby będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej zostały zakupione przez Spółkę od O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. k/K. Naczelnik Urzędu Celnego w P. w związku z wątpliwościami co do Strony wnioskującej o zwrot akcyzy oraz załączonych do wniosku pełnomocnictw, wezwał Spółkę do przedstawienia stosownych dokumentów.
Po rozpatrzeniu powyższego wniosku decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. odmówił zwrotu podatku akcyzowego w żądanej wysokości.
Decyzją nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. Spółka reprezentowana przez Pełnomocnika zaskarżyła powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Na podstawie art. 54 § 3 p.p.s.a. Dyrektor Izby Celnej w W. uchylił w całości swoją decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r., oraz ją poprzedzającą decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w P. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ.
Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego i ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał zwrot podatku akcyzowego w kwocie 262.498,00 zł z tytułu dokonanych przez Spółkę dostaw wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.
W dniu [...] maja 2013 r. do Naczelnika Urzędu Celnego w P. wpłynął wniosek z dnia [...] maja 2013 r., uzupełniony pismem z dnia [...] czerwca 2013 r., w którym Spółka reprezentowana przez Pełnomocnika, zwróciła się z żądaniem:
- 1) dokonania czynności materialno-technicznej zwrotu pełnej kwoty nadpłaty w podatku akcyzowym wraz z należnym oprocentowaniem od dnia jej powstania, tj. od dnia [...] września 2011 r. do dnia zwrotu nadpłaty, w wykonaniu decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] maja 2013 r.;
oraz z ostrożności procesowej, "w przypadku kwestionowania przez Organ zasadności zwrotu nadpłaty wraz z oprocentowaniem lub jej wysokości, o ":
- 2) określenie w formie decyzji wysokości nadpłaty w podatku akcyzowym w związku z przekroczeniem 30-dniowego terminu na zwrot akcyzy, według wniosku Spółki z dnia [...] sierpnia 2011 r., w tym o wysokości oprocentowania nadpłaty.
Po rozpatrzeniu wniosku Spółki z dnia [...] maja 2013 r. decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P.:
- 1) uznał kwotę 41.622,00 zł, jako niezwrócony w terminie zwrot podatku akcyzowego traktowany jako nadpłatę powstałą w dniu [...] grudnia 2011 r.;
- 2) uznał oprocentowanie od kwoty 41.622,00 zł, jako niezwróconego w terminie zwrotu podatku akcyzowego traktowanego jako nadpłatę powstałą w dniu [...] grudnia 2011 r., liczone od dnia [...] grudnia 2011 r. do dnia jej zwrotu;
- 3) odmówił uznania kwoty 48.393,00 zł, jako niezwróconego w terminie zwrotu podatku akcyzowego traktowanego jako nadpłatę powstałą w dniu [...] września 2011 r. i oprocentowania ww. kwoty, liczonego od dnia [...] września 2011 r. do dnia jej zwrotu.
Uzasadniając powyższe Naczelnik Urzędu Celnego w P. wskazał, że mając na uwadze brzmienie przepisów art. 82 ust. 1 i art. 82 ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym oraz § 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych oraz stan faktyczny sprawy, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Strony iż termin na dokonanie zwrotu akcyzy w związku z wnioskiem Strony z dnia [...] sierpnia 2011 r. o zwrot akcyzy wynosił 30 dni.
W ocenie organu podatkowego I instancji z uwagi na prowadzone czynności sprawdzające termin na dokonanie zwrotu akcyzy wynosił 90 dni i upłynął z dniem [...] grudnia 2011 r.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że przeprowadzenie w sprawie czynności sprawdzających było niezbędne w celu ustalenia, "czy został zadeklarowany i zapłacony podatek akcyzowy oraz w jakiej wysokości w związku z wieloetapową sprzedażą przedmiotowych wyrobów akcyzowych ".
Organ podatkowy I instancji podkreślił, że po ponownym rozpatrzeniu wniosku Spółki z dnia [...] sierpnia 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] września 2011 r., decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. uznał zwrot podatku akcyzowego we wnioskowanej kwocie, tj. 262.498,00 zł.
W ocenie organu podatkowego pierwszej instancji, zwrócona ww. kwota podatku akcyzowego traktowana na równi z nadpłatą, zgodnie z art. 82 ust. 6a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2013 r., winna zostać zaliczona proporcjonalnie na poczet kwoty nadpłaty, tj. 220.876,00 zł oraz kwoty jej oprocentowania, tj. 41.622,00 zł (liczonego od dnia powstania nadpłaty - [...] grudnia 2011 r. do dnia zwrotu - [...] maja 2013 r,), tj. w stosunku, w jakim w dniu zwrotu pozostawała kwota nadpłaty do kwoty oprocentowania.
Natomiast pozostała część kwoty niezwróconego w terminie podatku akcyzowego, tj. 41.622,00 zł, traktowana jest jak nadpłata, zgodnie z brzmieniem ww. art. 82 ust. 6a ustawy o podatku akcyzowym, podlegająca oprocentowaniu od dnia [...] grudnia 2011 r. do dnia zwrotu. Naczelnik Urzędu Celnego w P. uznał zatem, że kwota 41.622,00 zł wraz z oprocentowaniem liczonym od dnia [...] grudnia 2011 r. do dnia jej zwrotu, podlega zwrotowi na rachunek bankowy Spółki.
Uznając trafność rozstrzygnięcia organu I instancji organ odwoławczy podkreślił, iż istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia ustalenia daty, do której w sprawie winien nastąpić zwrot podatku akcyzowego, tj. czy w sprawie powinien mieć zastosowanie przepis § 2 ust. 1 czy § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 82 ust. 7 ustawy o podatku akcyzowym.
Wskazał, iż przez pojęcie "zwrot podatku" rozumie się zwrot różnicy podatku lub zwrot podatku naliczonego w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług, a także inne formy zwrotu podatku przewidziane w przepisach prawa podatkowego (art. 3 pkt 7 Ordynacji podatkowej).
Zgodnie z brzmieniem art. 82 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju, przysługuje zwrot akcyzy:
- 1) podatnikowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej tych wyrobów akcyzowych, albo
- 2) podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowej
- - na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego przed rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju.
W myśl art. 82 ust. 3 ww. ustawy podatnik lub podmiot, o których mowa w ust. 1, występujący z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązani po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedłożyć właściwemu naczelnikowi urzędu celnego:
- 1) dokumenty towarzyszące przemieszczaniu wyrobów akcyzowych;
- 2) potwierdzenie otrzymania wyrobów akcyzowych przez odbiorcę z państwa członkowskiego Unii Europejskiej na uproszczonym dokumencie towarzyszącym lub na kopii dokumentu handlowego, o którym mowa w art. 77 ust. 2, lub na dokumencie, o którym mowa w art. 47 ust. 5;
- 3) dokument potwierdzający zapłatę akcyzy lub złożenie deklaracji w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub złożenie zabezpieczenia albo dokument potwierdzający, że akcyza w tym państwie nie jest wymagana.
W celu uzyskania zwrotu podatku akcyzowego wskazane przesłanki winny być spełnione kumulatywnie. W przypadku niespełnienia którejkolwiek z nich organy podatkowe zobowiązane są do wydania decyzji odmownej.
Szczegółowe kwestie związane ze zwrotem podatku akcyzowego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych.
Zgodnie z brzmieniem § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, właściwy naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję o wysokości uznanej kwoty zwrotu akcyzy z tytułu: dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, eksportu wyrobów akcyzowych oraz gdy w wyniku stwierdzenia powstania nieprawidłowości akcyza zostanie pobrana na terytorium kraju, a przed upływem 3 lat od daty nabycia wyrobów akcyzowych przez odbiorcę zostanie ustalone, że nieprawidłowość powstała na terytorium państwa członkowskiego i akcyza zostanie tam pobrana, oraz dokonuje zwrotu tej kwoty, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o zwrot akcyzy, i przedstawienia dokumentów, o których mowa w art. 82 ust. 3-4a ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym.
Jeżeli zasadność zwrotu akcyzy wymaga dodatkowego sprawdzenia, zwrot następuje w terminie 90 dni (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
W związku z powyższym podatnikowi, który dokonał dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych oraz podmiotowi, który nabył te wyroby akcyzowe od podatnika i dokonał ich dostawy wewnątrzwspólnotowej przysługuje zwrot akcyzy. Przy czym zwrotowi podlega kwota akcyzy zapłacona przez podatnika od wyrobów akcyzowych będących przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej.
Dyrektor Izby Celnej w W. zauważa, że w postępowaniu podatkowym zakończonym decyzją nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. dokonał oceny dokumentów załączonych do wniosku Spółki z dnia [...] sierpnia 2011 r. oraz zgromadzonych w tym postępowaniu, pod kątem spełnienia przez Spółkę warunków do dokonania zwrotu podatku akcyzowego z tytułu dostaw wewnątrzwspólnotowych dokonanych na podstawie przedstawionych dokumentów i przepisów prawa materialnego. Z uwagi na fakt, iż organ podatkowy I instancji dokonał pozytywnej weryfikacji, ww. decyzją uznał zwrot podatku akcyzowego w kwocie 262.498,00 zł.
Decyzja doręczona została Pełnomocnikowi Spółki w dniu [...] maja 2013 r. Od tej decyzji nie złożono odwołania do Dyrektora Izby Celnej w W. Natomiast niniejsze postępowanie dotyczy kwestii oprocentowania zwrotu podatku dokonanego po terminie wskazanym w przepisach prawa podatkowego, zatem materiał dowodowy zgromadzony w postępowaniu podatkowym, o którym wyżej mowa nie może podlegać ponownej ocenie w niniejszym postępowaniu.
W postępowaniu odwoławczym od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W. winien ustalić jedynie, czy termin na dokonanie zwrotu akcyzy z wniosku Spółki z dnia [...] sierpnia 2011 r., uzupełnionym pismem z dnia [...] września 2011 r., wynosił: 90 dni i upłynął z dniem [...] grudnia 2011 r., czy też jak wnosi Spółka - 30 dni i upłynął z dniem [...] września 2011 r.
Organ II instancji przypomniał, że w myśl § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, właściwy naczelnik urzędu celnego wydaje decyzję o wysokości uznanej kwoty zwrotu akcyzy z tytułu: dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, eksportu wyrobów akcyzowych oraz gdy w wyniku stwierdzenia powstania nieprawidłowości akcyza zostanie pobrana na terytorium kraju, a przed upływem 3 lat od daty nabycia wyrobów akcyzowych przez odbiorcę zostanie ustalone, że nieprawidłowość powstała na terytorium państwa członkowskiego i akcyza zostanie tam pobrana, oraz dokonuje zwrotu tej kwoty, w terminie 30 dni od dnia złożenia wniosku o zwrot akcyzy, i przedstawienia dokumentów, o których mowa w art. 82 ust. 3-4a ustawy o podatku akcyzowym.
Jeżeli zasadność zwrotu akcyzy wymaga dodatkowego sprawdzenia, zwrot następuje w terminie 90 dni (§ 2 ust. 2 rozporządzenia).
Organ odwoławczy podkreśla, że z brzmienia powołanych wyżej przepisów wynika, że w każdej sytuacji, w której przed dokonaniem przez organ podatkowy zwrotu wnioskowanej kwoty zwrotu zachodzi konieczność dodatkowego sprawdzenia, o którym mowa w przepisie § 2 ust. 2 rozporządzenia w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych, termin tego zwrotu wynosi 90 dni.
Spółka składając wniosek o zwrot podatku akcyzowego z dnia [...] sierpnia 2011 r., uzupełniony pismem z dnia [...] września 2011 r., (data wpływu do organu podatkowego I instancji - [...] września 2011 r.) spowodowała wszczęcie postępowania podatkowego mającego na celu zbadanie czy zwrot ten jej przysługuje. W ocenie organu odwoławczego ustawodawca nie nałożył w art. 82 ustawy o podatku akcyzowym obowiązku występowania o zwrot podatku akcyzowego a jedynie przewidział uprawnienie do występowania o jego zwrot. Nie można więc stawiać tezy, że zwrot podatku akcyzowego uprawnionemu podmiotowi jest obowiązkiem organu o charakterze absolutnym. Podjęcie przez organ czynności zmierzających do dokonania zwrotu jest uwarunkowane złożeniem prawidłowego wniosku i odbywa się w jego granicach.
W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. niezbędnym było w sprawie przeprowadzenie w trybie art. 274c ustawy Ordynacja podatkowa czynności sprawdzających w celu ustalenia, naczelnik, którego urzędu celnego jest właściwy w sprawie zwrotu akcyzy z wniosku Spółki z dnia [...] sierpnia 2011 r. Niezbędnym zatem było ustalenie, czy ww. Spółka jest podmiotem, który zadeklarował i zapłacił akcyzę wykazaną na fakturach załączonych do wniosku, a w przeciwnym przypadku - ustalenie źródła pochodzenia wyrobów akcyzowych będących przedmiotem transakcji. Ustalenie danych dotyczących konkretnych transakcji zakupu tych wyrobów przez O. Sp. z o.o., jest elementem niezbędnym do przeprowadzenia dalszych czynności sprawdzających u kontrahenta, który powinien od tych wyrobów akcyzowych zapłacić akcyzę w kraju.
Co prawda, Spółka reprezentowana przez Pełnomocnika w piśmie wyjaśniającym z dnia [...] sierpnia 2011 r., załączonym do wniosku o zwrot akcyzy wskazała, że wyroby akcyzowe będące przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej nabyła z zapłaconą akcyzą od O. Sp. z o.o., "który uprzednio dokonał transakcji bezpośrednio z podatnikiem akcyzy (O.), to jednak na podstawie złożonych wyjaśnień Spółki oraz dokumentów załączonych do wniosku o zwrot akcyzy, nie można nawet stwierdzić, za jaki okres i z jakiego tytułu P. S.A. z siedzibą w P. złożył deklaracje podatkowe i czy obejmowały one należną (zapłaconą) akcyzę od wyrobów będących przedmiotem dostawy.
Organ odwoławczy wskazał nadto, że zapis dotyczący akcyzy zawartej w cenie sprzedawanego wyrobu występujący na fakturze wystawionej przez pośrednika nie jest równoznaczny z tym, że w dniu wystawienia faktury podatek akcyzowy został zapłacony w kraju przez podmiot zobowiązany, tj. producenta tych wyrobów akcyzowych lub nabywcę wewnątrzwspólnotowego.
Przypomniał jednocześnie, że po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2011 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] września 2011 r., decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w P. odmówił zwrotu podatku akcyzowego w żądanej wysokości.
Natomiast dopiero w dniu [...] maja 2013 r. na podstawie decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. nr [...] z dnia [...] maja 2013 r. dokonano zwrotu podatku akcyzowego w kwocie 262.498,00 zł z tytułu dokonanych przez Spółkę dostaw wewnątrzwspólnotowych wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą.
Ponieważ zwrot akcyzy z wniosku Spółki z dnia [...] sierpnia 2011 r. został dokonany dopiero w dniu [...] maja 2013 r., tj. po dniu [...] stycznia 2013 r., w ocenie organu odwoławczego organ podatkowy I instancji zasadnie zastosował w sprawie regulację prawną wynikającą z art. 82 ust. 6a ustawy o podatku akcyzowym.
Decyzję organu odwoławczego zaskarżyła U. GmbH z siedzibą w L. zarzucając jej naruszenie art. 122, art. 187 § 1 i 3, art. 191 i art. 194 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa w związku z art. 82 ust. 3, 6, 6a i 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym i art. 33 ust. 1 i 6 Dyrektywy Rady nr 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego, uchylająca dyrektywę 92/12/EWG, ponadto w związku z § 2 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych, poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy w związku z uznaniem, iż przedłużenie przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. - do 90 dni - terminu na zwrot akcyzy było celowe i znajdowało uzasadnienie w podjętych przez ten organ czynnościach sprawdzających, co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Podnosząc powyższy zarzut skarżąca wniosła o:
- 1. Uchylenie skarżonej decyzji w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w części w jakiej została zaskarżona odwołaniem, tj. w części obejmującej pkt 3 sentencji;
- 2. Zasądzenie kosztów postępowania stosownie do norm przypisanych.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Analizując przedstawioną sprawę Sąd zauważa, iż jej istotą jest spór w zakresie ustalenia daty, do której w sprawie winien nastąpić zwrot podatku akcyzowego tj. czy w sprawie powinien mieć zastosowanie § 2 ust. 1 czy § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych (Dz. U. Nr 157, poz. 1053) wydanego na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 82 ust. 7 powyżej cytowanej ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r., o podatku akcyzowym. Innymi słowy chodzi o to, czy termin dokonania zwrotu akcyzy z wniosku skarżącej z [...] sierpnia 2011 r., wynosił 90 dni i upłynął z dniem [...] grudnia 2011 r., czy tak jak wnosi skarżąca – 30 dni i upłynął z dniem [...] września 2011 r.
W pierwszej jednak kolejności Sąd zwraca uwagę, iż zasady dokonywania zwrotu podatku akcyzowego od wyrobów akcyzowych reguluje powyżej przytoczone rozporządzenie Ministra Finansów z 20 sierpnia 2010 r., którego postanowienia muszą być uwzględniane przy odpowiednim stosowaniu przepisów Ordynacji podatkowej.
W myśl art. 82 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, w przypadku dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, od których akcyza została zapłacona na terytorium kraju przysługuje zwrot akcyzy podmiotom, o których mowa w pkt 1 i 2 ust. 1 tego artykułu, na pisemny wniosek złożony do właściwego naczelnika urzędu celnego przed rozpoczęciem dostawy wewnątrzwspólnotowej wraz z dokumentami potwierdzającymi zapłatę akcyzy na terytorium kraju. Artykuł 82 ust. 3 u.p.a. stanowi natomiast, iż podmioty występujące z wnioskiem o zwrot akcyzy są obowiązane po dokonaniu dostawy wewnątrzwspólnotowej przedłożyć właściwemu organowi celnemu dokumenty, o których mowa w ust. 1, 3-4a, które to dokumenty, w myśl art. 82 ust. 6 u.p.a. podlegają weryfikacji przez właściwego naczelnika urzędu celnego.
Nie ulega przy tym wątpliwości, że skarżącej dokonującej dostawy wewnątrzwspólnotowej wyrobów akcyzowych, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie, przysługuje zwrot akcyzy, przy czym zwrotowi podlega kwota akcyzy zapłacona przez podatnika od wyrobów akcyzowych będących przedmiotem dostawy wewnątrzwspólnotowej. W przypadku zaś gdy spełnione są wszystkie przesłanki do dokonania zwrotu akcyzy, na organie podatkowym ciąży obowiązek dokonania zwrotu akcyzy w terminie 30 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku. Przeprowadzenie jednak dodatkowego sprawdzenia zasadności zwrotu akcyzy pozwala organowi podatkowemu, przy pozytywnym wyniku tego sprawdzenia, na zwrot akcyzy w terminie 90 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku.
Z akt sprawy wynika, że do wniosku o zwrot akcyzy jako dowód zapłaty akcyzy w kraju skarżąca przedstawiła faktury VAT wystawione przez O. Sp. z o.o. z siedzibą w W. k/K. Organ odwoławczy, jak wynika z akt sprawy, nie kwestionował faktu, iż akcyza zawarta w cenie wyrobów sprzedawanych według faktur wystawionych przez O. Sp. z o.o. załączonych do wniosku przenoszona była na nabywcę tych wyrobów, jednak z uwagi na fakt, iż na fakturach zawarta została kwota akcyzy zasadnie, w ocenie Sądu, organ odwoławczy przyjął, iż niezbędnym było przeprowadzenie w trybie art. 274c OP czynności sprawdzających w celu ustalenia, czy w/w spółka jest podmiotem, który zadeklarował i zapłacił akcyzę wykazaną na fakturach załączonych do wniosku.
Z protokołu czynności sprawdzających przeprowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w R. w O. sp. z o.o. oraz dokumentów do niego załączonych wynikało, że wyroby będące przedmiotem sprzedaży dla skarżącej O. zakupiła od P. S.A. z siedzibą w P. W tym też kontekście zasadnie organ administracji przyjął, iż ustalenie danych dotyczących konkretnych transakcji zakupu tych wyrobów przez O. Sp. z o.o. było niezbędne do ustalenia tożsamości towarów i podmiotu zobowiązanego do zapłaty za nie podatku akcyzowego w kraju. Na podstawie złożonych wyjaśnień spółki oraz dokumentów załączonych do wniosku o zwrot akcyzy nie można było stwierdzić, za jaki okres i z jakiego tytułu P. S.A. złożył deklaracje podatkowe i czy obejmowały one należną akcyzę od wyrobów będących przedmiotem dostawy. Także z załączonych do wniosku skarżącej dokumentów wszystkich transakcji nie wynikało, że w dniu wystawienia faktury podatek akcyzowy został zapłacony w kraju przez podmiot zobowiązany tj. P. S.A. z siedzibą w P. lub jakikolwiek inny podmiot.
Samo zawarcie informacji w załączonych do wniosku dokumentach transakcji, że cena sprzedawanych wyrobów akcyzowych zawiera podatek akcyzowy nie jest równoznaczne z tym, że w dniu wystawienia faktury podatek ten został zapłacony. Pamiętać bowiem należy, że warunkiem zwrotu akcyzy jest ustalenie, czy i przez kogo został zapłacony podatek akcyzowy, którego zwrotu żąda skarżąca, a w konsekwencji ustalenie organu podatkowego właściwego do rozpatrzenia wniosku o zwrot akcyzy, którą to właściwość organy podatkowe przestrzegają z urzędu, na mocy art. 15 § 1 OP.
Także z zestawienia przedstawionego przez P. S.A. zawartego w pismach skierowanych do Naczelnika Urzędu Celnego w P. nie wynika, (na co słusznie zwrócił uwagę organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji), iż akcyza została zapłacona w kraju po upływie ponad 20 dni od daty wystawienia faktur i to zarówno przez P. S.A. jak i przez O. sp. z.o.o. Okoliczność ta zasadnie, w ocenie Sądu, doprowadziła organ odwoławczy do konstatacji, iż faktury wystawione przez O. sp. z o.o. nie mogły potwierdzać zapłaty akcyzy w kraju, a jedynie wskazywały na fakt, iż akcyza zawarta w cenie wyrobu przenoszona jest na nabywcę tego wyrobu. Zasadnym zatem było dokonanie sprawdzenia okoliczności w ramach czynności sprawdzających u sprzedawcy tj. O. W ocenie Sądu, mając na uwadze wyżej przedstawione okoliczności, słusznie organy administracji I i II instancji przyjęły i uzasadniły konieczność zastosowania § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych.
Celem przewidzianego w tym przepisie "dodatkowego sprawdzenia" jest wyłącznie zweryfikowanie zasadności zwrotu akcyzy tj. sprawdzenie autentyczności przedłożonych przez stronę dokumentów lub wiarygodności (prawdziwości) zawartych w nich danych. Dodatkowe zatem sprawdzenie oznacza tyle, że w dodatkowym terminie, o którym mowa w § 2 ust. 2 rozporządzenia, organ powinien dodatkowo zbadać "zasadność zwrotu akcyzy". Rozwiązanie to jest słuszne bowiem każda sprawa podatkowa dotycząca zwrotu podatku akcyzowego podlega każdorazowo odrębnej analizie materiału dowodowego wobec czego ustalenia dokonane w jednej sprawie nie mogą być automatycznie przenoszone do innej sprawy podatkowej. Zasadnie w tym, kontekście Dyrektor Izby Celnej (w odpowiedzi na skargę) stwierdził, iż każda transakcja dokumentująca obrót gospodarczy traktowana jest w indywidualny sposób.
Nie można tym samym, w przedmiotowej sprawie, zgodzić się ze stroną skarżąca, że powyżej przedstawione okoliczności podlegają weryfikacji bez konieczności sprawdzenia, czy i w jakiej wysokości podatek zapłacony został przez podatnika akcyzy tj. P. Nie można zgodzić się także ze stanowiskiem skarżącej wskazującym jako niesporną od samego początku okoliczność, iż podmiotem zobowiązanym do zadeklarowania i zapłaty na terenie kraju był P. bowiem bez dokonania czynności sprawdzających nie można ustalić jakie transakcje i związane z nimi kwoty podatku akcyzowego zostały uwzględnione w deklaracjach podatkowych i płatnościach deklarowanego przez P. podatku. Informacje te nie są bowiem znane organom z urzędu, co wynika z faktu nie załączania do deklaracji podatkowych dokumentów transakcyjnych.
Z powyższych względów nie można czynić skutecznego zarzutu naruszenia przez organy administracji art. 122, art. 187 § 1 i 3, art. 191, art. 194 § 1 OP w zw. z art. 82 ust. 3, ust. 6, ust. 6a i ust. 7 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym bowiem poczynione przez Dyrektora Izby Celnej, jak też Naczelnika Urzędu Celnego w P. ustalenia stanu faktycznego sprawy słusznie doprowadziły do uznania, iż przedłużenie - do 90 dni – terminu na zwrot akcyzy było celowe i znajdowało uzasadnienie w podjętych przez te organy czynnościach sprawdzających.
Także zarzut naruszenia art. 33 ust. 1 i 6 Dyrektywy Rady nr 2008/118/WE z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie ogólnych zasad dotyczących podatku akcyzowego nie zasługuje na uwzględnienie bowiem z istoty dyrektywy wynika pozostawienie państwom członkowskim swobody w realizacji celu dyrektywy. Dobór środków prawnych służących osiągnięciu celu dyrektywy należy do każdego krajowego ustawodawcy, do którego jest ona skierowana. Zasady zwrotu akcyzy zostały uregulowane w ustawie z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym i nie stwierdzono ich niezgodności z przepisami unijnymi w tym zakresie.
W konsekwencji Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej wyrażone w zaskarżonej decyzji potwierdzające słuszność przeprowadzonych przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. czynności sprawdzających i zebranych dowodów pozwalających na ustalenie stanu faktycznego sprawy.
Wobec zasadnie zastosowanego w sprawie § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2010 r. w sprawie zwrotu akcyzy od wyrobów akcyzowych Sąd podziela ustalenia dokonane przez organy I i II instancji, iż w przedmiotowej sprawie zwrot podatku akcyzowego winien nastąpić w terminie 90 dni od dnia złożenia kompletnego wniosku.
Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł o oddaleniu skargi.