Uzasadnienie
Skarżąca wystąpiła - na urzędowym formularzu PPF – z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku, jak i oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje wraz z córką, którą wychowuje samotnie. Skarżąca posiada mieszkanie o pow.... m ² (...zł) oraz nieruchomość rolną o pow.... ha. Dochody Skarżącej z tytułu umowy o pracę wynoszą brutto... zł.
W dodatkowym oświadczeniu złożonym na wezwanie Skarżąca podała, iż prowadzi produkcje..., zboże zebrane w czasie żniw w 2011 r. magazynuje do chwili obecnej. Miesięczne wydatki Skarżącej związane z utrzymaniem wynoszą około... zł. Skarżąca wskazała, iż nie posiada oszczędności pieniężnych i innych, posiada samochód osobowy o wartości około... zł. Cały dochód z gospodarstwa pojawi się po sprzedaży zbóż.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest – zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) – dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym określa art. 245 §3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §3 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stosowana jest w przypadkach osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe.
Oświadczenie ubiegającej się o przyznanie prawa pomocy jest nieodzowną przesłanką, po weryfikacji zawartych w nim danych, przyznania zwolnienia od kosztów sądowych.
W sprawie Skarżąca we wniosku o przyznanie prawa pomocy nie przedstawiła w sposób wystarczający swojej sytuacji majątkowej, a wezwanie do podania dodatkowych informacji pozwalających na ocenę jej sytuacji finansowej nie zostało wykonane w sposób określony w wezwaniu. W szczególności wskazać należy, iż Skarżąca nie nadesłała wyciągów z posiadanych rachunków bankowych oraz zaświadczenia o dochodach z gospodarstwa rolnego wystawionego przez Urząd Gminy. W tej sytuacji nie można było ustalić jak w rzeczywistości wygląda sytuacja materialna Skarżącej, czy Skarżąca nie posiada na rachunkach bankowych środków pieniężnych, które mogłaby przeznaczyć na opłacenie kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie.
Zauważyć również należy, iż wskazane dokumenty były niezbędne do ustalenia wysokości dochodów Skarżącej z prowadzonego gospodarstwa rolnego, gdyż dochody z pracy (... zł brutto) nie pokrywają wskazanych przez Skarżącą wydatków związanych z utrzymaniem -... zł.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.