Uzasadnienie
W dniu 4 lutego 2019 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga na opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie określenia kwoty dotacji oświatowej do zwrotu przez M. Z. i umorzenia postępowania w stosunku do F. U. R.. Skarga została podpisana przez M. K., a jako skarżących wskazano M. K. i F. U. R. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 6 lutego 2019 r. Sąd wezwał M. K. do wyjaśnienia w jakim charakterze występuje w sprawie, tj.: czy w imieniu Fundacji Unii Rodzin, w której pełnił funkcję Prezesa Zarządu aż do dnia wykreślenia Fundacji z KRS, czy w imieniu własnym jako osoba fizyczna składająca skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z... grudnia 2018 r. nr..., a jeśli tak to wskazanie okoliczności oraz przepisów prawa stanowiących postawę jego legitymacji skargowej - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem uznania M. K. za stronę skarżącą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z... grudnia 2018 r. i odrzucenia jego skargi.
M. K. Sąd wyjaśnił, że nie jest adresatem zaskarżonej decyzji, jak również poprzedzającej ją decyzji Prezydenta m.st. Warszawy z... lipca 2016 r. nr... W dniu 5 marca 2019 r. do tut. Sądu wpłynęła pismo zatytułowane: "Odpowiedź na wezwanie". Pismo podpisał P. W.. Na podstawie zarządzenia z 18 marca 2019 r. P. W. został wezwany do wykazania, że spełnia wymogi dla pełnomocnika procesowego określone w art. 35 §1 i §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej p.p.s.a.) - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pominięcia jako pełnomocnika w postępowaniu sądowoadministracyjnym. P. W. został poinformowany o treści art. 35 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wezwanie zostało wysłane na wskazany adres do doręczeń i zostało odebrane 19 kwietnia 2019 r. P. W. nie odpowiedział na wezwanie z 8 kwietnia 2019 r., a M. K. nie odpowiedział na wezwanie z 12 lutego 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga M. K. podlega odrzuceniu.
Stosownie do art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Jest to przepis ogólny, który doznaje doprecyzowania poprzez regulacje art. 32 i art. 33 p.p.s.a. W myśl pierwszego przepisu stronami, w wąskim rozumieniu tego pojęcia, w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.
Zgodnie z art. 33 § 1 p.p.s.a. osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Obie kategorie uczestników postępowania należy traktować tak jak strony w szerokim rozumieniu stosownie do art. 12 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie Prezydent Miasta Stołecznego Warszawy wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem pobranej przez M. Z.. Pismo z 8 września 2015 r. stanowiące zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało skierowane do M. Z. oraz do F. U. R., która od 1 lutego 2015 r. na mocy pisma M. Z. z 31 grudnia 2014 r. przejęła prowadzenie szkół od M. Z..
Natomiast skargę na decyzję z... grudnia 2018 r. w sprawie określenia kwoty dotacji oświatowej do zwrotu i umorzenia postępowania podpisał M. K.. M. K. nie odpowiedział na wezwanie Sądu zmierzające do ustalenia, czy występuje w sprawie jako strona skarżąca, czy jako osoba uprawniona do reprezentacji F. U. R.. W konsekwencji zgodnie z rygorem określonym w wezwaniu Sądu z 12 lutego 2019 r. Sąd uznał, że M. K. występuje w sprawie jako strona skarżąca decyzję z... grudnia 2018 r.
W wyniku analizy akt sprawy Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stwierdza, że M. K. nie posiada legitymacji skargowej w sprawie decyzji określającej kwotę dotacji oświatowej do zwrotu przez M. Z. i umarzającej postępowania w stosunku do F. U. R..
W literaturze przedmiotu pojęcie "interesu prawnego" pojmowane jest jako związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu, a zaskarżonym aktem lub czynnością (A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2005, komentarz do art. 50 P.p.s.a.; J. Zimmermann, glosa do postanowienia NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r., OZ 340 /04, OSP 2005/4/21 i J. Zimmermann, Polskie sądownictwo administracyjne. Uwagi o projekcie ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, Krakowskie Studia Prawnicze, Rok XXVI -XXVII - 1993-1994, s. 45).
Ze skargą może więc wystąpić - co do zasady - podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (por. B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 424).
Należy podkreślić, że w judykaturze ustalony jest pogląd, wyrażony m.in. w uzasadnieniu uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 lutego 1997 r., OPS 9/96 (ONSA 1997, nr 3, poz. 102, s. 45-46), że interes prawny legitymujący stronę postępowania wywodzi się z prawa materialnego i musi to być własny interes danego podmiotu. Zatem stroną jest podmiot, którego własny interes prawny lub obowiązek podlega konkretyzacji w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 1989 r., IV SA 1254/88, nie publ. - B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Wydawnictwo C.H Beck Warszawa 2004, s. 231).
Mając na uwadze powyższy stan prawny oraz okoliczności faktyczne wynikające z akt sprawy, należy stwierdzić, że niniejsza sprawa sądowa dotyczy decyzji skierowanej do M. Z. i F. U. R.. Dotyczy ona wyłącznie interesów prawnych wskazanych podmiotów, co wynika z nierzutowania przepisów stanowiących podstawę do wydania postanowienia na sytuację prawną M. K..
W tych okolicznościach uznać trzeba, że w świetle art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a. brak legitymacji skargowej M. K. w niniejszej sprawie jest oczywisty. Brak interesu prawnego powoduje konieczność odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając to na uwadze Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., postanowił odrzucić skargę.