Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], Dyrektor Izby Celnej w [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania M. P. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r., nr [...], odmawiającej uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] października 2012 r., nr [...], wobec niezaistnienia przesłanki z art. 240 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia 7 lipca 2014 r. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., zarzucając organowi naruszenie art. 228 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z jej art. 137 § 3 i 169 § 1 i w konsekwencji wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia z zasądzeniem kosztów postępowania.
W piśmie z dnia 12 stycznia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej w [...] wniósł o umorzenie postępowania sądowego w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – jako bezprzedmiotowego. Wskazał, załączając postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...], iż uwzględniając w całości skargę M. P. uchylił zaskarżone do WSA w Warszawie postanowienie z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], korzystając z uprawnień wynikających z art. 54 § 3 ppsa.
W skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie piśmie Skarżący także wniósł o umorzenie postępowania oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdzając bezsporne zastosowanie przez organ trybu autokontroli, w wyniku której zaskarżone do Sądu postanowienie zostało wyeliminowane z obrotu prawnego, uwzględniając stanowiska Stron i uznając przesłankę bezprzedmiotowości postępowania za spełnioną – z mocy art. 161 § 1 pkt 3 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie sądowe.
O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 201 § 1 ppsa.