Uzasadnienie
R. K.wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca wskazał, iż gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, posiada nieruchomość rolną o pow. 8,20 ha, natomiast nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. W rubryce 10 wniosku oświadczył, iż uzyskuje dochód z tytułu "KRUS" w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Wnioskodawca przedstawił także swoje zobowiązania i wydatki stałe, na które składają się: leki – około [...] zł miesięcznie, wywóz śmieci – [...] zł miesięcznie, energia elektryczna – [...] zł co 2 miesiące oraz zakup opału – około [...] rocznie.
W dodatkowym oświadczeniu z dnia 19 października 2016 r. wyjaśnił, iż pobiera emeryturę w wysokości [...] zł, zaś posiadane gospodarstwo rolne o pow. 9,47 ha wydzierżawił w 2009 r. na okres 10 lat w zamian za opłacanie podatku. Do pisma załączył potwierdzenie wypłaty emerytury za miesiąc wrzesień 2016 r., kopię umowy dzierżawy z dnia 6.06.2009 r. oraz kopię pokwitowania zapłaty za wywóz śmieci.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:
Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.)).
Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Oceniając złożone oświadczenia, uznać należało, iż wnioskodawca nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby mu ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. W szczególności stwierdzić należało, iż skarżący utrzymuje się z niewielkiego świadczenia emerytalnego, które w całości pożytkuje na wydatki związane z niezbędnym utrzymaniem i leczeniem. Wzięto także pod uwagę, iż, nie posiada oszczędności ani nie dysponuje wolnymi zasobami pieniężnymi, które mógłby przeznaczyć na koszty sądowe.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.