Uzasadnienie
Biuro O. sp. zo.o. w S. reprezentowane przez pełnomocnika złożyło w ustawowym terminie za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na postanowienie Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] lipca 2013r. w przedmiocie kontynuowania czynności kontrolnych.
Odpowiadając na skargę, w piśmie z 17 września 2013 r., pełnomocnik w imieniu Prezesa ZUS stwierdził, że po zapoznaniu się z treścią skargi organ postanowił przychylić się do żądania strony i uznać skargę za zasadną. W konsekwencji powyższego organ postanowieniem z [...] sierpnia 2013r. uchylił własne postanowienie z [...] lipca 2013r. i odstąpił od kontynuowania czynności kontrolnych.
Zarządzeniem z 2 października 2013r. tut. Sąd zwrócił się do pełnomocnika skarżącego o ustosunkowanie się do treści odpowiedzi na skargę.
Pismem z 17 października 2013r. pełnomocnik skarżącego wyraził zgodę na umorzenie postępowania, a z uwagi na uwzględnienie skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. wniósł o zasądzenie od organu kosztów na rzecz skarżącego tj. zwrotu kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, w tym kosztów zastępstwa procesowego na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "p.p.s.a."), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości, uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż wskazane w art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powołanego wyżej przepisu należy między innymi sytuacja, gdy wskutek autokontroli organu doszło do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu administracyjnego, a to oznacza, że postępowanie sądowe wywołane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe.
W niniejszej sprawie taka sytuacja nastąpiła, a zatem postępowanie sądowe, wszczęte na skutek skargi złożonej przez Biuro O. sp. zo.o. w S. na wskazane w sentencji postanowienie, stało się bezprzedmiotowe.
Uwzględniając powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji.
Niezależnie od powyższego wskazać również należy, że zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przesłanką umorzenia postępowania jest cofnięcie skargi, które jest dla sądu wiążące. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.). Zdaniem Sądu, w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie zachodzą przeszkody, o których mowa w powołanym przepisie, stąd uznać należy, że pełnomocnik skarżącego dokonał skutecznego cofnięcia skargi.
Uwzględnienie skargi przez organ w trybie autokontroli czyniło zasadnym pozytywne rozpatrzenie wniosku pełnomocnika skarżącego w przedmiocie zasądzenia kosztów postępowania. Zgodnie bowiem z art. 201 § 1 p.p.s.a. w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania, przy czym przez koszty podlegające zwrotowi należy rozumieć koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). W badanej sprawie na sumę kosztów postępowania w kwocie 357 zł złożyły się: uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł ustalone na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. 2013, poz. 490 t.j.), a także opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł.
W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 209, art. 201 § 1 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c wspomnianego rozporządzenia, postanowił jak w pkt II sentencji.