Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 listopada 2013 r. sygn. akt V SA/Wa 216/13, po rozpoznaniu skarg [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzje Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego, stwierdził nieważność decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] w [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. w części dotyczącej określenia zobowiązania podatkowego, oddalił skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2012 r., zasądził od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz Skarżącej kwotę 757 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz nakazał zwrócić Skarżącej kwotę 1000 zł tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu sądowego.
[...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła zażalenie na rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w przedmiocie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podkreśliła, że przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie jest świadczenie pieniężne, a zatem od skargi powinien zostać uiszczony wpis stosunkowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej jako p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo. Przepis ten, stanowiący podstawę do dokonania autokontroli zaskarżonego postanowienia przez wojewódzki sąd administracyjny, stanowi wyjątek od zasady dewolutywności. W razie bowiem zaistnienia przesłanek w nim wskazanych, przedmiot rozpoznania sądowego nie zostaje przeniesiony do sądu wyższej instancji.
Sąd po rozpatrzeniu wniesionego zażalenia zważył, iż przedmiotowe zażalenie w całości zasługuje na uwzględnienie.
Wyjaśnić należy, że zobowiązanie w podatku akcyzowym to określona należność pieniężna, która zarazem stanowi przedmiot sprawy sądowoadministracyjnej. Połączenie przez Sąd do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia skarg na decyzje organu w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego nie mogło zmienić przedmiotu zaskarżenia, a co za tym idzie także rodzaju wpisu. Należy uznać, że strona skarżąca prawidłowo uiściła w niniejszej sprawie wpis stosunkowy.
Uwzględnienie skargi przez Sąd wymagało zatem, zgodnie z art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a., zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania od organu, tj. uiszczonego przez skarżącą wpisu stosunkowego i należnego pełnomocnikowi wynagrodzenia, którego wysokość jest uzależniona od wartości przedmiotu zaskarżenia.
Należy ponadto wyjaśnić, że w stanie faktycznym sprawy nie zaistniała przesłanka do zastosowania art. 206 p.p.s.a., w myśl którego w razie częściowego uwzględnienia skargi, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu, dopuszczalne jest zasądzenie od organu na rzecz skarżącego tylko części kosztów. W niniejszej sprawie skarga na decyzję wskazaną w pkt 1 wyroku została uwzględniona w całości. W sprawie nie doszło też do powielenia przedmiotu postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 195 § 2 oraz art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. a) i § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013, poz. 461), uchylił pkt 3 i 4 zaskarżonego wyroku i zasądził koszty postępowania w kwocie łącznej 5.117,00 zł, w tym: 1.500,00 zł z tytułu uiszczonego wpisu, 3.600,00 zł z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz 17,00 zł z tytułu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.