Uzasadnienie
Pismem z dnia 17 marca 2005 r. C. Spółka Akcyjna z siedzibą w W.wystąpiła po raz kolejny do Urzędu Celnego [...] [...]. w W. o pisemne wyrażenie zgody na zwrot do jej magazynu w wolnym obszarze celnym [...]. W.- O. 2690 butelek alkoholi zagranicznych bez znaków akcyzy, które zostały z tego magazynu skradzione w dniach 15 i 16 maja 2001 r.
W uzasadnieniu swego wniosku Spółka powołała wyrok Sądu Rejonowego w P. sygn. [...] z dnia [...] marca 2005 r. skazujący sprawców kradzieży oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wyrażone w wyroku z dnia 13 października 2003 r., sygn. VSA 180/03, zgodnie z którym organy celne nie mogą odmówić wprowadzenia do wolnego obszaru celnego pochodzących z tego obszaru towarów odzyskanych po kradzieży.
W dniu [...] marca 2005 r. pismem Nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego [...] [...] w W. odmówił wyrażenia zgody na zwrot skradzionego alkoholu do magazynów Spółki znajdujących się w wolnym obszarze celnym [...] stwierdzając między innymi, iż sporny towar mógłby być traktowany wyłącznie jako towar wprowadzany do tego obszaru a to uzależnione jest od spełnienia przez Spółkę wymogów przewidzianych w przepisach celnych.
W dniu [...] kwietnia 2005 r. C. Spółka Akcyjna złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Celnej w W. od negatywnej decyzji Naczelnika Urzędu Celnego [...] [...] w W. zawartej w piśmie z dnia 24 marca 2005 r.
W postanowieniu z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, że powyższe odwołanie jest niedopuszczalne. W uzasadnieniu postanowienia organ II instancji zajął stanowisko, iż nie istnieje przedmiot odwołania bowiem pismo organu celnego z dnia [...] marca 2005 r. nie ma charakteru prawnego decyzji administracyjnej. Organ celny nie miał bowiem podstaw do rozstrzygania w formie decyzji ani o zgodzie ani o odmowie wyrażenia zgody na ponowne wprowadzenie skradzionego alkoholu do wolnego obszaru celnego, ponieważ w przepisach prawa nie przewidziano możliwości wszczęcia na wniosek strony postępowania w sprawie wprowadzenia towarów do wolnego obszaru celnego jako towarów do niego zwracanych.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] sierpnia 2005 r. C. S.A. wnosiła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. stwierdzającego niedopuszczalność odwołania zarzucając naruszenie:
art. 1 i 2 Ordynacji podatkowej poprzez powołanie jej przepisów jako podstawy prawnej, art. 6, 7, 77 § 1, 80, 107 § 1, 127 § 1 i 2 kpa poprzez nie uwzględnienie dowodów przedstawianych przez Stronę i stwierdzenie, że pismo z 24 marca 2005 r. nie stanowi decyzji.
W uzasadnieniu skargi Spółka przytaczając okoliczności faktyczne związane z kradzieżą alkoholu oraz przedstawiając stan sprawy odwoływała się m. innymi do:
postanowienia Prokuratury Rejonowej w P. z dnia [...] września 2001 r. sygn. [...] i Prokuratury Okręgowej w W. z dnia [...] października 2001 r. nakazujących zwrot C.S.A. skradzionego z jej magazynu alkoholu, wyroku Sądu Rejonowego w P. z dnia [...] marca 2005 r. sygn. [...] skazującego sprawców kradzieży, wyroków NSA z dnia 13 października 2003 r. sygn. VSA 180/03 oraz WSA w Warszawie z dnia 23 maja 2005 r. sygn. VSA/Wa 2078/04 uchylających kolejno decyzje Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. i Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2004 r. wymierzające C. S.A. cła od wyrobów alkoholowych i tytoniowych skradzionych z magazynu znajdującego się na terenie wolnego obszaru celnego.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wnosił o jej oddalenie odwołując się do argumentacji z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do zarzutów skargi wskazał, że do postępowania w sprawach celnych, z mocy art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - prawo celne, stosuje się art. 12 i przepisy Działu IV Ordynacji podatkowej. W rozumieniu art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej pismo Naczelnika Urzędu Celnego [...] [...] w W. z dnia [...] marca 2005 r. nie jest decyzją, bowiem w sprawie niniejszej nie ma przesłanek do wypowiedzenia się przez organ w tej formie.
W piśmie procesowym z dnia 20 lutego 2006 r. C. S.A. ponownie przytoczyła stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 23 maja 2005 r. sygn. VSA/Wa 2078/04, zgodnie z którym ocena wyrażona przez NSA w wyroku z 13 października 2003 r., iż organy celne nie mogą odmówić wprowadzenia do wolnego obszaru celnego pochodzących z tego obszaru towarów odzyskanych po kradzieży - jest dla organów celnych wiążąca. Spółka zajęła także stanowisko, iż na gruncie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lipca 1981 r. sygn. S.A. 1163/81 sporne pismo z dnia 24 marca 2005 r. jako zawierające oznaczenie organu, wskazanie adresata, rozstrzygnięcie i podpis właściwej osoby spełnia wymogi uznania go za decyzję administracyjną.
W toku rozprawy w dniu 23 marca 2006 r. strony poparły dotychczasowe stanowiska.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Skarga C. Spółki Akcyjnej z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. stwierdzające niedopuszczalność odwołania od pisma Urzędu Celnego [...] [...] w W. z dnia [...] marca 2005 r. jest merytorycznie zasadna na gruncie mających zastosowanie w tej sprawie przepisów Działu IV Ordynacji podatkowej.
W piśmie z dnia 17 marca 2005 r. skierowanym do Urzędu Celnego [...] w W. C. Spółka Akcyjna w W. zawarła jednoznaczne żądanie wyrażenia przez organ celny pisemnej zgody na zwrot do magazynu Spółki w wolnym obszarze celnym [...] W. - O.2690 butelek alkoholi skradzionych przez ustalonych sprawców z tego magazynu i od 16 maja 2001 r. przechowywanych dotychczas przez policję.
Pismo to, z mocy art. 165 § 1 i 3 Ordynacji podatkowej wszczęło postępowanie, które winno - zgodnie z art. 207 Ordynacji podatkowej - zakończyć się wydaniem decyzji.
Merytoryczne rozstrzygnięcie, odmawiające Stronie pozytywnego załatwienia jej żądania, Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. zawarł w piśmie z dnia 24 marca 2005 r. Pismo to (k-4 akt adm.) zawiera:
oznaczenie organu podatkowego i numer sprawy datę jego sporządzenia oznaczenie strony rozstrzygnięcie uzasadnienie faktyczne i prawne (bez podania numerów artykułów prawa celnego) podpis osoby upoważnionej z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego
W odniesieniu do wymogów formalnych, jakie musi spełniać decyzja administracyjna w myśl art. 210 § 1 Ordynacji podatkowej, w piśmie tym brak jedynie powołania podstawy prawnej i pouczenia o trybie odwoławczym.
Brak ten nie pozbawia pisma z dnia 24 marca 2005 r. charakteru decyzji administracyjnej, bowiem, jak przesądził w wyroku z dnia 20 lipca 1981 r. w sprawie sygn. S.A. 1163/81 Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie niezbędne minimum do zakwalifikowania pisma jako decyzji to zawarte w nim:
oznaczenie organu administracji wydającego akt wskazanie adresata aktu rozstrzygnięcie o istocie sprawy podpis osoby reprezentującej organ administracji
Wszystkie te elementy znalazły się w zaskarżanym piśmie, będącym w istocie negatywną dla Strony decyzją Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. Nie przesądzając zatem merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżone postanowienie - stwierdzające niedopuszczalność odwołania wniesionego przez Spółkę od tej decyzji - zostało wydane z naruszeniem przepisów art. 220 i 228 Ordynacji podatkowej skutkującym jego uchylenie.
Podnieść także należy, iż w sytuacji gdy organ stał na stanowisku, że pismo Strony z dnia 17 marca 2005 r. zawierające żądanie wyrażenia zgody na zwrot do magazynu w wolnym obszarze celnym [...] W. - O. skradzionych z tego miejsca w maju 2001 r. butelek alkoholu nie może wszcząć kończącego się decyzją postępowania mógł, zgodnie z art. 165 a § 1 Ordynacji podatkowej wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Na to postanowienie Stronie służyłoby, z mocy art. 165 a § 2 Ordynacji podatkowej zażalenie.
Wobec powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w oparciu o art. 145 § 1 ust. 1 lit. a i c, art. 152 i art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylił zaskarżone postanowienie, stwierdził, że nie podlega ono wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku i zasądził od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego.