Uzasadnienie
W dniu 14 maja 2010 r. A. S. wystąpił na urzędowym formularzu PPF z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 27 maja 2010 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie oddalił wniosek skarżącego.
Pismem z dnia 17 czerwca 2010 r. (data nadania) skarżący wniósł sprzeciw na ww. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co nastepuje:
Postanowieniem z dnia 26 września 2007 r. Sąd odrzucił skargę A. S. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2007 r., a postanowienie to stało się prawomocne od dnia 3 listopada 2007 r.
W myśl art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej: ustawy p.p.s.a. - prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Oznacza to, że wniosek o przyznanie prawa pomocy można złożyć tylko do czasu prawomocnego zakończenia postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 23 maja 2006 r., II GZ 51/06, niepubl.).
Mając powyższe na uwadze wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy złożony w dniu 14 maja 2010 r. i ponowiony w sprzeciwie od postanowienia z dnia 27 maja 2010 r., tj. już po zakończeniu postępowania sądowego w sprawie należało oddalić jako niedopuszczalny, bez konieczności dokonywania oceny oświadczeń skarżącego dotyczących jego stanu majątkowego.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.