Uzasadnienie
Postanowieniem z 8 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego tutejszego sądu z dnia 29 stycznia 2018 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy.
Na ww. postanowienie strona wniosła w dniu 23 marca 2018 r. zażalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.
Ustawodawca, w powołanej ustawie w brzmieniu nadanym nowelizacją, która weszła w życie w dniu 15 sierpnia 2015 r., nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 p.p.s.a.). W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu, a zatem działa jako instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.).
Zgodnie z art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Jak zaś stanowi art. 197 § 2 p.p.s.a., do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że wniesione zażalenie na postanowienie tutejszego sądu utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego o pozostawieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania jest niedopuszczalne i jako takie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.