Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy S. K. (dalej: "Skarżący" lub "Strona") wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazał, iż prowadzi gospodarstwo domowe z żoną, jest zarejestrowanym bezrobotnym bez prawa do zasiłku, oprócz samochodu osobowego o wartości 13.000 zł nie posiada majątku. W rubryce nr 10 wniosku oświadczył, iż podstawą utrzymania rodziny jest wynagrodzenie żony z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.837,24 zł. Do miesięcznych wydatków Skarżący zaliczył czynsz w wysokości 493,93 zł, opłaty za media – 150 zł, koszty leczenia – 100 zł. Skarżący wskazał również, że ciąży na nim zobowiązanie kredytowe w wysokości 10.064,99 zł. Dodał, że w czerwcu 2015 r. zawiesił prowadzenie działalności gospodarczej.
Odpowiadając na wezwanie do przedstawienia dodatkowych dokumentów oraz informacji dotyczących sytuacji majątkowej, Skarżący przedstawił wyciągi bankowe, zaświadczenia o wysokości dochodu uzyskanego w latach 2014 - 2015, zaświadczenie o wysokości dochodu uzyskanego w 2016 r. przez jego żonę, zaświadczenie stwierdzające, że Skarżący jest zarejestrowanym bezrobotnym i nie przysługuje mu prawo do zasiłku, dokumenty stwierdzające wydatki na bieżące utrzymanie, skrócony odpis aktu urodzenia syna. Wyjaśnił, że mieszka z rodziną w lokalu na podstawie umowy użyczenia, opłaca czynsz (493,93 zł) oraz media (około 100 zł). Mieszkanie ma powierzchnię 36,6 m.kw. Do miesięcznych wydatków zaliczył również koszty telefonu i internetu (około 70 zł), opłatę za telewizję (25 zł), wyżywienie (1.200 zł), leki i środki dla dziecka (100-200 zł). Skarżący wyjaśnił, że uzyskuje wraz z żoną i synem pomoc od rodziców w formie opieki nad dzieckiem lub posiłków, ale pomoc nie ma charakteru stałej i trudno określić jej wartość.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) - dalej "p.p.s.a." - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.
Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych do poniesienia których Skarżący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi (100 zł) oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.
Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności, złożone wyjaśnienia oraz dokumenty należało uznać, iż sytuacja materialna Skarżącego jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
Zauważyć należy, iż podstawą utrzymania trzyosobowego gospodarstwa domowego jest wynagrodzenie żony Skarżącego, która obecnie przebywa na urlopie macierzyńskim. Skarżący jest zarejestrowanym bezrobotnym i od kwietnia 2016 r. nie posiada prawa do zasiłku.
Strona wykazała, że miesięczne koszty utrzymania wynoszą łącznie około 2.000 zł. Oprócz samochodu, małżonkowie nie posiadają majątku. Wydatki rodziny zwiększyły się w związku z narodzinami dziecka w 2016 r. Według zaświadczeni o wynagrodzeniu żona Skarżącego w okresie 10 miesięcy 2016 r. zarobiła 20.256,73 zł (dochód netto).
W dniu 18 października 2016 r. Skarżący zaprzestał wykonywania działalności gospodarczej (informacja ze strony CEiDG). W tym samym czasie również jego żona uzyskała wykreślenie z rejestru CEiDG osób prowadzących działalność gospodarczą
Wskazane okoliczności przemawiają za uznaniem, iż rodzinie Skarżącego po opłaceniu kosztów niezbędnego utrzymania nie pozostają wolne środki na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.