Uzasadnienie
Decyzją z [...] grudnia 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] listopada 2020 r., odmawiającą M. P.-B. zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okresy od lipca do września 2020 r.
Ww. decyzję doręczono do rąk osoby upoważnionej do odbioru pism w dniu 29 grudnia 2020 r. Zgodnie z adnotacją doręczyciela znajdującą się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, otrzymanie przesyłki z decyzją (nr [...]) pokwitowała p. I.P., upoważniony pracownik (k. 5 akt adm.).
Strona wniosła skargę na ww. decyzję, w dniu 10 lutego 2021 r. (data nadania przesyłki w placówce pocztowej – k. 12 akt sąd.).
W tym stanie rzeczy uznać należało, że skargę złożono z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zauważyć przy tym należy, że twierdzenie zawarte w skardze (s. 2), o doręczeniu spornej decyzji w dniu 19 stycznia 2021 r., nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy. Skarżąca nie zgłosiła również wniosku o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności.
Uznać w tym stanie rzeczy należy, że skarga podlega odrzuceniu, jako spóźniona ("wniesiona po upływie terminu"), wobec czego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 Ppsa.