Uzasadnienie
C.G. (zwany dalej: "Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na decyzję z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego.
Następnie w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, Skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
Po rozpoznaniu powyższego wniosku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 24 lipca 2015 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy.
Pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. Skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Na skutek powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 4 grudnia 2015 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Powyższe postanowienie nie zostało zaskarżone przez skarżącego.
W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 18 stycznia 2016 r. wezwano Skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącej w dniu 8 lutego 2016 r.
Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo - Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 21 marca 2016 r. wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty wpisu od skargi do niniejszej sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl zaś art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd.
Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż pismo zawierające wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącej, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. od dnia 9 lutego 2016 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 15 lutego 2016 r.
Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do 21 marca 2016 r. nie odnotowano wpływu wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścił wpisu sądowego w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu.
Jednocześnie Sąd podkreśla, że prawomocne rozstrzygnięcie kwestii prawa pomocy posiada również moc wiążącą wobec Sądu, który je wydał. W takiej sytuacji złożony przez Skarżącego w dniu 12 stycznia 2016 r. kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 P.p.s.a. Sąd zwraca uwagę na wyrażany w orzecznictwie NSA pogląd, zgodnie z którym inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienia NSA z dnia 23 marca 2009 r. sygn. akt I FZ 60/09, z dnia 11 stycznia 2008 r. sygn. akt II FZ 616/07, z dnia 18 września 2007 r. sygn. akt II FZ 330/07, publ.: www.orzeczenia.nsa.gov.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., postanowił o odrzuceniu skargi.