Uzasadnienie
Skarżący w dniu 25 września 2012 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na opisaną w komparycji postanowienia decyzję w trybie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a.
W piśmie z dnia 29 października 2012 r. skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Sąd wezwał stronę skarżącą o wyjaśnienie, czy wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, czy też innej decyzji wydanej w granicach tej samej sprawy pod rygorem przyjęcia, iż wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wskazał, że wnosi o uchylenie całkowite nałożonej kary pieniężnej z tytułu przejazdu autostradą bez dokonania opłat.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl § 3 ww. przepisu, po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Instytucja wstrzymania wykonania ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.
W związku z tym, że jako przedmiotu wniosku o wstrzymanie wykonania skarżący nie wskazał decyzji wydanej w granicach przedmiotowego postępowania (gdyż rozstrzygnięcia takiego nie stanowi decyzja o nałożeniu kary pieniężnej, o której pisze skarżący w piśmie z 28 listopada 2012 r.), Sąd przyjął, iż skarżący wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Zaskarżona decyzja o odmowie umorzenia kary pieniężnej nie nakłada natomiast na skarżącego żadnych obowiązków, które mogłyby być wykonane dobrowolnie lub w sposób przymusowy. Brak jest zatem przymiotu wykonalności, co uniemożliwia wstrzymanie jej wykonania. Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.