Uzasadnienie
W złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy R. A.(dalej: "skarżąca") wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że ubiega się o nadanie statusu uchodźcy w Polsce. Nie posiada źródła utrzymania, oprócz pomocy socjalnej otrzymywanej w ramach procedury uchodźczej w kwocie 349 zł. Oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe z małoletnią córką.
Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "p.p.s.a", Sąd może - na wniosek strony - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Stosownie do treści przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania.
Wniosek jest zasadny w całości. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż skarżąca nie posiada źródła dochodu, które pozwoliłoby ponieść koszty związane z udziałem w postępowaniu sądowym oraz zastępstwem profesjonalnego pełnomocnika. Skarżąca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności, podstawę jej utrzymania stanowi świadczenie pieniężne w wysokości 349 zł przysługujące osobom ubiegającym się o nadanie statusu uchodźcy.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.