Uzasadnienie
Przedmiotem skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargi Uniwersytetu [...]-[...] im. [...] w B. jest zawarta w piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: "ARiMR") nr [...] z [...] października 2019 r. informacja o odmowie przyznania pomocy.
Kontrolowane rozstrzygnięcie zapadło w następujących okolicznościach faktycznych:
Uniwersytet [...]-[...] im. [...] w B. (dalej także: "Skarżący") – działając w imieniu Grupy Operacyjnej "[...]" - złożył 14 stycznia 2019 r. w Centrali ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Współpraca", objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich (dalej: PROW) na lata 2014-2020, na realizację operacji pt. "[...]"’. W treści wniosku cel operacji określono jako,,Upowszechnianie prośrodowiskowych, innowacyjnych rozwiązań w rolnictwie poprzez opracowanie dedykowanych metod uprawy i przechowywania oraz marketingu dla innowacyjnej odmiany ziemniaka "[...]", wysoko odpornej na zarazę ziemniaka.".
Po przeprowadzeniu weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy oraz załączonych do niego dokumentów, zdaniem ARiMR zaszła potrzeba usunięcia braków i złożenia wyjaśnień w odniesieniu do dokumentacji aplikacyjnej. Z tej przyczyny pismem z 18 czerwca 2019 r., działając na podstawie § 11 ust. 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Współpraca" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1226, ze zm.) – dalej także: "rozporządzenie wykonawcze", Skarżący został wezwany do złożenia uzupełnień/poprawnych dokumentów/wyjaśnień, których zakres został wskazany w załączniku nr 1, w terminie 14 dni kalendarzowych od dnia otrzymania pisma. W wezwaniu zwrócono m.in. uwagę na kwestię wskazania we wniosku 6 nowych technologii uprawy i przechowywania ziemniaka odmiany "[...]", które mają być objęte projektem, w sytuacji w której w załączonej do wniosku "Opinii o innowacyjności" nie uzasadniono i nie opisano, na czym konkretnie będzie polegać innowacyjność każdej ze wskazanych technologii.
W dokumentacji aplikacyjnej (w szczególności w "Opinii o innowacyjności") odniesiono się bowiem jedynie ogólnie do potrzeby opracowania poszczególnych technologii w systemie konwencjonalnym i ekologicznym, bez jednoznacznego wyjaśnienia kwestii innowacyjnego charakteru tych technologii. W konsekwencji w wezwaniu z 18 czerwca 20019 r. ARiMR zobowiązała Skarżącego do wskazania i opisania innowacyjności każdej z zaplanowanych 6 nowych technologii (wykazania innowacyjność każdej z nich). Z kolei w zakresie nowo tworzonej metody marketingu poproszono Skarżącego o wskazanie, czym nowa metoda marketingowa ma się wyróżniać od obecnie stosowanych form promocji.
Skarżący 10 lipca 2019 r. złożył uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. W przedłożonej dokumentacji wskazał m.in. 6 technologii uprawy i przechowywania ziemniaka odmiany "[...]" wraz z ich ogólnym uzasadnieniem oraz przedstawił wyjaśnienie zaplanowanej w projekcie innowacji marketingowej.
Wobec powziętych wątpliwości co do innowacyjnego charakteru operacji, ARiMR przekazał wniosek o przyznanie pomocy wraz z dokumentacją do dwóch niezależnych, zewnętrznych ekspertów w celu wydania opinii dotyczącej innowacyjności operacji.
W wyniku analizy złożonej dokumentacji, eksperci wydali opinię, w której zgodnie stwierdzili, że operacja objęta wnioskiem o przyznanie pomocy złożonym przez Skarżącego jest pozbawiona cech innowacyjności produktowej, technologicznej i marketingowej.
Uwzględniając stanowisko przedstawione przez ekspertów, ARiMR doszła do przekonania, że wniosek o przyznanie pomocy nie kwalifikuje się do jej przyznania ze względu na brak cech innowacyjności operacji.
W tej sytuacji zaskarżonym obecnie pismem z [...] października 2019 r. ARiMR, działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627, ze zm.) odmówiła Skarżącemu przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 23 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Współpraca" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1226, z. zm.). W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia przytoczyła treść przepisów krajowych i unijnych mających zastosowanie w sprawie. ARiMR wskazała m. in., że na podstawie zaplanowanych założeń operacji nie nastąpią znaczące zmiany technologii i metod marketingu poprzez opracowanie kompleksowej technologii uprawy, pielęgnacji i przechowywania odmiany "[...]", gdyż proponowane we wniosku elementy w technologii produkcji istnieją już na rynku, zaś odmiana jest już od 2018 roku wpisana do Krajowego Rejestru Odmian COBORU.
Prezentowane we wniosku "nowe" technologie nie odbiegają od znanych i stosowanych technologii produkcji ziemniaka innych odmian jadalnych przeznaczonych zarówno na cele konsumpcji jak i na sadzeniaki. Opracowanie nowej konwencjonalnej (zbliżonej do integrowanej) technologii produkcji sadzeniaków odmiany "[...]" uwzględniającej optymalizację liczby pędów oraz sposobu przygotowania bulw przed sadzeniem, z zastosowaniem ochrony fungicydowej nie doprowadzi do uzyskania zaplanowanego rezultatu w postaci nowej innowacyjnej technologii produkcji ziemniaków na sadzeniaki. Opisane rozwiązania są już w kraju stosowane, a nawet opisane w podręcznikach wdrożeniowych wydawanych między innymi przez Ośrodki Doradztwa Rolniczego. W przedstawionej we wniosku technologii przechowywania bulw ziemniaków dodany element w postaci zastosowania wyciągu z pestek grejfruta oraz nadtlenku wodoru stabilizowanego srebrem jest już używany jako środek bakteriobójczy, grzybobójczy, wirusobójczy i prątkobójczy w przechowalnictwie, sadownictwie, warzywnictwie, hodowli i rolnictwie ekologicznym jako zwiększający odporność na stresy środowiskowe.
ARiMR wyjaśniła też, że wskazana we wniosku nowa metoda marketingowa polegająca m.in. na brandingu, sondażu diagnostycznym, event marketingu, direct marketingu, portalach społecznościowych, social media marketingu, promocji na targach, kiermaszach jest już powszechnie znana i stosowana, wobec czego nie może być uznana za innowacyjną. Ponadto wskazano jako innowację marketingową zaangażowanie rożnych podmiotów w działania marketingowe, co miało nie być wcześniej praktykowane. ARiMR wskazała, że założeniem działania M 16 "Współpraca" jest właśnie kooperacja podmiotów należących do rożnych kategorii w ramach tzw. grup operacyjnych EPI w celu opracowania innowacji, o których mowa w rozporządzeniu wykonawczym.
Tym samym utworzenie grupy operacyjnej jest warunkiem koniecznym przy ubieganiu się o przyznanie pomocy i nie może być celem samym w sobie, a samego faktu utworzenia grupy operacyjnej nie można uznać za działania innowacyjne. Tym samym zdaniem ARiMR wniosek nie spełnił warunku przyznania pomocy, o którym mowa w § 4 ust. 1 pkt 1) rozporządzenia wykonawczego.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze na opisane rozstrzygnięcie, Skarżący zarzucił ARiMR: naruszenie przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Współpraca" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1226 ze zm.) oraz nieuwzględnienie w toku postępowania dołączonej do wniosku "Opinia o innowacyjności" wydanej przez Uniwersytet [...] w O., co miało wpływ na odmowę przyznania pomocy. Wniósł o uchylenie zaskarżonej "decyzji" w całości oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi Skarżący podkreślił, że do naruszenia przepisów rozporządzenia wykonawczego doszło z następujących powodów:
Cel główny operacji, jakim jest upowszechnianie prośrodowiskowych, innowacyjnych rozwiązań w rolnictwie poprzez opracowanie dedykowanych metod uprawy i przechowywania oraz marketingu dla innowacyjnej odmiany ziemniaka "[...]", wysoko odpornej na zarazę ziemniaka miał zostać osiągnięty poprzez cele szczegółowe:
Al) opracowanie nowej, konwencjonalnej/zbliżonej do integrowanej technologii produkcji sadzeniaków odmiany "[...]", uwzględniającej optymalizację liczby pędów oraz sposobu przygotowania bulw przed sadzeniem;
A2) opracowanie nowej, ekologicznej technologii uprawy odmiany "[...]" z przeznaczeniem na sadzeniaki, z wykorzystaniem bulw podkiełkowanych w celu zwiększenia konkurencyjności i odporności roślin;
B1) opracowanie nowej technologii ekologicznej uprawy odmiany "[...]" z przeznaczeniem na cele jadalne, z uwzględnieniem optymalizacji zagęszczenia pędów, metod ochrony przed chorobami oraz sposobu łagodzenia skutków stresów;
B2) opracowanie nowej, konwencjonalnej (zbliżonej do integrowanej) technologii uprawy ziemniaka odmiany "[...]" z przeznaczeniem na cele jadalne, uwzględniającej optymalizację nawożenia azotem, zagęszczenia pędów, ochrony przed chorobami oraz sposobu łagodzenia skutków stresów;
Cl) opracowanie innowacyjnej technologii przechowywania bulw ziemniaka, w tym odmiany "[...]" z użyciem przyjaznego dla środowiska nadtlenku wodoru stabilizowanego srebrem;
C2) opracowanie innowacyjnej technologii przechowywania bulw ziemniaka, w tym odmiany "[...]" z użyciem naturalnego preparatu na bazie ekstraktu z grejpfruta;
D) opracowanie nowej strategii marketingowej dla ziemniaka odmiany "[...]", opartej na współdziałaniu podmiotów (instytucji naukowych, doradczych, rolników i przedsiębiorców) w łańcuchu dostaw, z wykorzystaniem wieloaspektowej analizy rynku (producentów i konsumentów) oraz innowacyjnych rozwiązań z produkcji i przechowalnictwa.
Skarżący podkreślił, że wraz z wnioskiem o przyznanie pomocy przedłożył w Agencji wymagany w rozporządzeniu wykonawczym dokument o nazwie "Opinia o innowacyjności", wydany przez Uniwersytet [...] w O.. Dokument ten został podpisany przez wszystkie uprawnione do tego osoby, jest ważny z punktu widzenia obowiązujących przepisów zawartych w rozporządzeniu wykonawczym i stanowi dowód innowacyjności operacji. W opinii tej jednoznacznie stwierdzono innowacyjność sześciu technologii i jednej metody marketingu.
Skarżący odniósł się też szczegółowo do odmowy przyznania przez ARiMR punktów za związane z innowacyjnością operacji: Kryterium 6 (§ 12 ust. 2 pkt 6 rozporządzenia wykonawczego), Kryterium 11 (§ 12 ust. 2 pkt 11 rozporządzenia wykonawczego). Zaproponował przyznanie odpowiednio 2 i 6 punktów. Podkreślił, że przyznanie we wskazanych kryteriach prawidłowo obliczonej ilości punktów sprawiłoby, że wniosek otrzymałby całkowitą ilość punktów 29, co pozwoliłoby na uzyskanie pomocy, albowiem stosownie do § 13 pkt 1. ust. 3 rozporządzenia ARiMR nie przyznaje pomocy, tylko wtedy jeżeli operacji przyznano mniej niż 24 punkty. W tym kontekście stwierdził, że niewłaściwe zastosowanie przepisów rozporządzenia wykonawczego oraz nieuwzględnienie "Opinii o innowacyjności" wydanej przez Uniwersytet [...] w O. spowodowało przyznanie Skarżącemu ilości punktów, która nie pozwala na uzyskanie pomocy.
W załączniku do skargi ustosunkował się wreszcie do oceny kolejnych kryteriów wyboru operacji, w których ARiMR nie przyznała punktów: B2 Kryterium 9 (§ 12 ust. 2 pkt 9 rozporządzenia wykonawczego), B3 Kryterium 10 (§ 12 ust. 2 pkt 10 rozporządzenia wykonawczego), B5 Kryterium 13 (§ 12 ust. 2 pkt 13 rozporządzenia wykonawczego). Zaproponował przyznanie odpowiednio; 2, 2 (1 + 1) i 2 punktów. Stwierdził finalnie, że projekt powinien był łącznie otrzymać 35 punktów.
W odpowiedzi na skargę ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325) - dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta polega na ocenie zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.).
Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd dokonując oceny zaskarżonego aktu rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).
Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów i badając pod tym względem zaskarżoną decyzję, Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Szczegółowe zasady i tryb przyznawania pomocy finansowej na realizację operacji w ramach działania "Współpraca" objętego PROW na lata 2014-2020 określone zostały w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach działania "Współpraca" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 1226, ze zm.) – dalej: "rozporządzenie wykonawcze", wydanym w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 45 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r. poz. 627, ze zm.) – dalej: "ustawa PROW". Zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy PROW, pomoc m.in. w ramach działania "Współpraca" objętego PROW na łata 2014-2020 jest przyznawana na podstawie umowy o przyznaniu pomocy zawieranej, pod rygorem nieważności, w formie pisemnej.
Jednocześnie art. 35 ust. 1 ustawy PROW stanowi, że w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy m.in. w ramach przedmiotowego działania, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia wykonawczego, pomoc przyznaje się grupie operacyjnej EPI, o której mowa w art. 56 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, str. 487, ze zm.) - dalej "rozporządzenie nr 1305/2013", jeżeli ta grupa, zwana dalej "grupą operacyjną", działa w celu opracowania i wdrożenia innowacji w zakresie:
- a) nowych produktów lub znacznie udoskonalonych produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub
- b) nowych lub znacznie udoskonalonych technologii dotyczących produkcji, przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub,
- c) nowych lub znacznie udoskonalonych metod organizacji dotyczących produkcji, przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub
- d) nowych lub znacznie udoskonalonych metod marketingu dotyczących produkcji, przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub
- e) tworzenia lub rozwoju:
- - krótkich łańcuchów dostaw w rozumieniu art. 2 ust. 1 akapit drugi lit. m rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "krótkimi łańcuchami dostaw", lub
- - rynków lokalnych, o których mowa w art. 35 ust. 2 lit. d rozporządzenia nr 1305/2013, zwanych dalej "rynkami lokalnymi"
- - dotyczących produkcji, przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Jednocześnie zgodnie z § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego (w wersji mającej zastosowanie w sprawie), pomoc przyznaje się na operację, której przedmiotem jest:
- a) opracowanie i wdrożenie nowego lub znacznie udoskonalonego produktu objętego załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej lub
- b) opracowanie i wdrożenie nowych lub znacznie udoskonalonych technologii lub metod organizacji lub marketingu dotyczących produkcji, przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub
- c) tworzenie lub rozwój krótkich łańcuchów dostaw lub rynków lokalnych, dotyczących produkcji, przetwarzania lub wprowadzania do obrotu produktów objętych załącznikiem I do Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.
Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że ARiMR zaskarżonym pismem z [...] października 2019 r. poinformował Skarżącego o odmowie przyznania pomocy z uwagi na niespełnienie warunków określonych w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, tj. brak cech innowacyjności operacji. Wydając takie rozstrzygnięcie ARiMR miała na względzie opinię ekspercką wydaną przez dwóch niezależnych (zewnętrznych) ekspertów, którzy dokonali oceny wniosku o przyznanie pomocy m.in. pod kątem innowacyjnego charakteru operacji. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 7 ustawy PROW, Agencja płatnicza w sprawach należących do jej zadań związanych z przyznawaniem, wypłatą i zwrotem pomocy oraz podmiot wdrażający w sprawach należących do delegowanych temu podmiotowi zadań agencji płatniczej mogą powoływać organy opiniodawczo-doradcze, w skład których mogą wchodzić osoby, również niebędące pracownikami odpowiednio tej agencji albo tego podmiotu, których udział w pracach takich organów jest uzasadniony zakresem ich zadań.
W prawomocnym wyroku tutejszego Sądu z dnia 14 sierpnia 2019 r. (sygn. akt V SA/Wa 505/19) potwierdzono możliwość powoływania przez organ ekspertów w związku z weryfikacją wniosków o przyznanie pomocy złożonych w ramach działania "Współpraca’' objętego PROW na lata 2014-2020 i opierania na opiniach ekspertów rozstrzygnięć w przedmiocie omawianego wsparcia finansowego.
W rozpoznawanej sprawie powołanie zewnętrznych ekspertów wynikało z konieczności uzyskania opinii osób posiadających specjalistyczną wiedzę w dziedzinie objętej wnioskiem o przyznanie pomocy (produkcja ziemniaków). Sąd dodatkowo zwraca uwagę na zapisy Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (zatwierdzonego przez Komisję Europejską), z których wynika, że "Ocena merytoryczna operacji, zgłaszanych do finansowania, wykonywana będzie przez powołany dla działania zespół ekspertów. Zastosowanie takiego rozwiązania wynika z potencjalnej różnorodności zakresów przedsięwzięć innowacyjnych, które mogą być potencjalnym przedmiotem operacji. Ze strony ekspertów wymagana będzie wiedza fachowa, niezbędna do oceny rozpatrywanych operacji.'' (k. 1072). Wskazują one (w adekwatnych realiach poszczególnych spraw) na celowość powoływania ekspertów (dysponujących odpowiednią wiedzą specjalistyczną) na potrzeby oceny merytorycznej projektów zgłaszanych do finansowania w ramach działania "Współpraca" objętego PROW na lata 2014-2020.
W wydanej w rozpoznawanej sprawie opinii powołani przez ARiMR zewnętrzni eksperci, posiadający wiedzę specjalistyczną w badanym zakresie, zgodnie stwierdzili, że operacja objęta wnioskiem o przyznanie pomocy jest pozbawiona cech innowacyjności produktowej, technologicznej i marketingowej. Podsumowując swoje stanowisko eksperci wskazali następująco: "Brak innowacji produktowej, gdyż odmiana [...] wpisana została już do Krajowego Rejestru 2018 r. Proponowane technologie są powszechnie znane i nie wnoszą innowacyjnych rozwiązań. Proponowane preparaty są stosowane w rolnictwie. Sposób aplikowania preparatów jest znany i stosowany. Wskazane byłoby prowadzenie badań nad wdrożeniem nowej odmiany [...] wyłącznie w rolnictwie ekologicznym. Proponowana projekcie strategia marketingowa, w której występują takie elementy jak: badanie rynku, badania sondażowe, organizowanie stoisk informacyjnych, strony internetowe, budowanie rozpoznawalności marki (odmiany uprawnej) oraz powiązania biznesowe w celu informacji o produkcie jest obecna na rynku i powszechnie stosowana. Z tego względu tej strategii nie można uznać za nowatorską." (k. 1012).
W tej sytuacji ARiMR była uprawniona do stwierdzenia, że w sprawie nie zostały spełnione warunki przyznania pomocy określone w § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego i poinformowania Skarżącego o odmowie przyznania wnioskowanego dofinansowania. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia odmownego - w ślad za stanowiskiem przedstawionym przez ekspertów - wskazano jego powody. Wyjaśniono m.in., że prezentowane we wniosku nowe technologie nie odbiegają od znanych i stosowanych technologii produkcji ziemniaka innych odmian jadalnych przeznaczonych zarówno na cele konsumpcji jak i na sadzeniaki; opisane rozwiązania są już w kraju stosowane, a nawet opisane w podręcznikach wdrożeniowych wydawanych m.in. przez Ośrodki Doradztwa Rolniczego; w przedstawionej we wniosku technologii przechowywania bulw ziemniaków dodany element w postaci zastosowania wyciągu z pestek grejfruta oraz nadtlenku wodoru stabilizowanego srebrem, jest już używany jako środek bakteriobójczy, grzybobójczy, wirusobójczy i prątkobójczy w przechowalnictwie, sadownictwie, warzywnictwie, hodowli i rolnictwie ekologicznym jako zwiększający odporność na stresy środowiskowe; opracowanie przedstawionej charakterystyki użytkowej odmiany [...] z upraw konwencjonalnych i ekologicznych nie wnosi innowacji do technologii produkcji ziemniaka; wskazana we wniosku nowa metoda marketingowa polegająca m.in. na brandingu, sondażu diagnostycznym, event marketingu, direct marketingu, portalach społecznościowych, social media marketingu, promocji na targach, kiermaszach jest już powszechnie znana i stosowana wobec czego nie może być uznana za innowacyjną. Skoro Skarżący nie spełnił warunków przyznania pomocy określonych obowiązującymi przepisami prawa, ARiMR zasadnie poinformowała Skarżącego o odmowie jej przyznania.
W skierowanej do tutejszego Sądu skardze zarzucono rozstrzygnięciu ARiMR naruszenie przepisów rozporządzenia wykonawczego oraz nieuwzględnienie dołączonej do wniosku "Opinii o innowacyjności", wydanej przez Uniwersytet [...] w O., co zdaniem Skarżącego miało wpływ na odmowę przyznania pomocy.
Sąd stoi na stanowisku, że argumentacja skargi nie zasługuje na uwzględnienie, nie świadczy o wadliwości kontrolowanego rozstrzygnięcia. Należy stwierdzić, że z samego faktu dołączenia do wniosku wymaganej rozporządzeniem wykonawczym opinii o innowacyjności operacji sporządzonej na zlecenie podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy (dokument prywatny), nie wynika jeszcze, że ARiMR ma powinność podzielenia wniosków takiej ekspertyzy. Z przepisów rozporządzenia wykonawczego nie wynika związanie organu treścią i wnioskami przedstawionej opinii o innowacyjności, ani też by posiadała ona walor dokumentu urzędowego. Po stronie ARiMR leży natomiast prawny obowiązek dokonania weryfikacji, czy wszystkie warunki przyznania określonej pomocy zostały spełnione, a więc również - jak w rozpoznawanym przypadku - czy operacja jest innowacyjna.
Zgodnie bowiem z art. 48 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 z 31.07.2014, str. 69, ze zm.) wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatność i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, w przypadku których możliwa i stosowna jest kontrola za pomocą kontroli administracyjnych. W tej sytuacji na etapie weryfikacji wniosków o przyznanie pomocy składanych w ramach działania "Współpraca" objętego PROW na lata 2014-2020 ARiMR uprawniony jest do poddania ocenie, czy przedmiot operacji zgłoszonej do finansowania ma rzeczywiście walory projektu innowacyjnego.
Jak wskazują przytaczane wcześniej zapisy Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (zatwierdzonego przez Komisję Europejską), na użytek oceny kwestii innowacyjności przedmiotu operacji ARiMR ma możliwość powoływania ekspertów.
W realiach sprawy niezależni (zewnętrzni) eksperci dysponowali kompletną dokumentacją aplikacyjną dotycząca wniosku o przyznanie pomocy złożonego, w tym dołączoną do wniosku "Opinią o innowacyjności" wydaną przez Uniwersytet [...] w O. Co istotne, eksperci nie podzielili stanowiska opinii, stwierdzając, że operacja objęta analizowanym wnioskiem pozbawiona jest cech innowacyjności produktowej, technologicznej i marketingowej. Z faktu tego, Skarżący nie może skutecznie wywodzić, że odmowa przyznania pomocy była błędna i narusza przepisy rozporządzenia wykonawczego. Treść załączonej do wniosku o przyznanie pomocy "Opinii o innowacyjności" od samego początku budziła wątpliwości po stronie ARiMR, o czym świadczy treść przesłanego Skarżącemu wezwania o wyjaśnienia i uzupełnienia z 18 czerwca 2019 r., w którym wskazano, że w opinii nie uzasadniono i nie opisano, na czym konkretnie będzie polegać innowacyjność każdej z zaplanowanych technologii.
Zarzuty skargi w istocie sprowadzają się do pozaprawnej polemiki z ustaleniami dokonanymi przez ARiMR na podstawie całokształtu dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym z wnioskami wynikającymi z opinii niezależnych ekspertów. Nie wskazują jednak na okoliczności pominięte przez ARiMR podczas oceny wniosku o przyznanie pomocy.
Skarga nie formułuje przy tym zarzutów naruszenia konkretnych norm prawnych.
Uwzględniając negatywne stanowisko, jakie ARiMR przyjął w kwestii innowacyjności operacji, której dotyczy wniosek o przyznanie pomocy, niezasadne są zawarte w uzasadnieniu skargi zarzuty dotyczące nieprzyznania operacji punktów w kryteriach określonych w § 12 ust. 2 pkt 6 i 11 rozporządzenia wykonawczego. W tym kontekście podkreślenia wymaga, że podstawą odmowy przyznania pomocy był § 4 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego, z uwagi na brak cech innowacyjności operacji, a nie § 13 ust. 3 tego rozporządzenia, który dotyczy nieuzyskania przez operację minimalnej ilości punktów. Z tego względu, w rozstrzygnięciu odmownym z 29 października 2019 r. Skarżący jedynie w celach informacyjnych został zapoznany z oceną punktową operacji w ramach kryteriów określonych w § 12 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego, natomiast ocena ta nie stanowiła w realiach sprawy podstawy do odmowy przyznania pomocy.
Oznacza to, że wyartykułowane w załączniku do skargi zarzuty związane z brakiem naliczenia operacji punktacji za kryteria przewidziane w § 12 ust. 2 pkt 9, 10 i 13 rozporządzenia wykonawczego także nie mogą być skuteczne.
Przedstawione przez Skarżącego argumenty nie wskazują, aby ARiMR dokonała niewłaściwej weryfikacji wniosku o przyznanie pomocy, czy też odmawiając przyznania pomocy uchybiła przepisom prawa regulującym zasady przyznawania pomocy na operacje realizowane w ramach działania "Współpraca" objętego PROW na lata 2014-2020. Działania ARiMR należy uznać za prawidłowe zarówno co do treści, jak i formy.
Z tych przyczyn na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił.