Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 29 stycznia 2014 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił I. Sp. z o.o. w G. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
W dniu 19 lutego 2014 r. wpłynął do Sądu sprzeciw I. Sp. z o.o. w G. od ww. postanowienia.
Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) postanowienie to straciło moc i sprawa podlega ponownemu rozpatrzeniu w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 p.p.s.a., Sąd może - na wniosek strony złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania - przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Stosownie do treści przepisu art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., może zostać ono przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.
Skarżąca spółka złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W oświadczeniu o majątku i dochodach wskazano, iż kapitał zakładowy wynosi 6.000.000,00 zł, natomiast wartość środków trwałych według bilansu za ostatni rok - 333.000,00 zł. Podano również, że wysokość straty za ostatni rok obrotowy wynosi 110.628,86 zł.
W uzasadnieniu wyjaśniono, iż skarżącej spółce zablokowano wszystkie konta bankowe, uniemożliwiając pozyskanie i dysponowanie środkami finansowymi. Ich brak uniemożliwia wniesienie wpisu. Wszystkie środki ruchome zostały zajęte przez komorników. Spółka nie posiada aktywnych rachunków bankowych. Nie posiada nieruchomości i jeszcze nie jest w upadłości, a bieżącą działalność finansuje z pożyczek inwestora zewnętrznego. Z żądanych dokumentów nie będzie wynikał brak środków na opłaty sądowe. Wnioskodawczyni wskazała, iż przesyła kopię zajęcia rachunku bankowego przez organ skarbowy, jednakże nie załączyła go do wniosku.
Analiza podanych przez Skarżącą okoliczności dokonana w związku z przepisami p.p.s.a. przy jednoczesnym uwzględnieniu wysokości kosztów sądowych, do których poniesienia będzie zobowiązana w toku postępowania sądowego uzasadnia stwierdzenie, iż nie zachodzą przesłanki przemawiające za uwzględnieniem jej wniosku.
Wskazać bowiem należy, iż Skarżąca, pomimo wskazywanych trudności finansowych, nadal prowadził działalność gospodarczą. Z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego według stanu na dzień 15 kwietnia 2013 r. wynika, iż Skarżąca nie znajduje się w stanie likwidacji. Również we wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazano, iż Spółka nie jest w upadłości.
Z informacji podanych przez Skarżącą wynika, iż bieżąca działalność spółki jest finansowana przez inwestora zewnętrznego. Wobec tego wskazać należy, iż wpis sądowy jako wydatek wiąże się z bieżącą działalnością, wpływa na wysokość strat finansowych ogółem, zatem winien być traktowany na równi z innymi wydatkami, które mogą być pokrywane ze środków finansowych uzyskiwanych przez wnioskodawcę z różnych źródeł, w tym od inwestora zewnętrznego.
Należy również zauważyć, że w przypadku osób prawnych - wnoszących o przyznanie prawa pomocy, zasadnicze znaczenie ma fakt, iż sprawa ma ścisły związek z prowadzoną przez nie działalnością i możliwość prowadzenia takiej działalności nie powinna - z reguły, obciążać dochodów budżetowych Skarbu Państwa. Gdyby przyjąć odmienne stanowisko, budżet ten, a w konsekwencji całe społeczeństwo miałoby kredytować działania skarżącego, związane z dochodzeniem przed sądami określonych roszczeń, czy też – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie, kwestionujące na drodze sądowej postanowienie organu administracji publicznej. W ocenie Sądu skarżąca jest w stanie uiścić wpis sądowy w wysokości 100 zł i w związku z tym winna partycypować w kosztach postępowania. W szczególności, gdy obecnie skarżąca zainicjowała 11 postępowań sądowo-administracyjnych i łączna kwota wpisów od skarg wynosi 1100 zł.
Wobec powyżej przedstawionych okoliczności, poniesienie przez skarżącą straty w prowadzonej działalności gospodarczej jak również zajęcie jej rachunku bankowego nie stanowi wystarczającego uzasadnienia dla przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.